الگوی ارزشیابی سرمایه انسانی دا نشی در سازمان

امروزه کارکنان دانشی مهم ترین کارکنان یک سازمان و منبع مهم ایجاد و حفظ مزیت رقابتی برای آن ها به شمار می آیند. یکی از چالش های اساسی که سازمان های امروزی در ارتباط با بهره وری کارکنان دانشی با آن مواجه هستند نحوه ارزشیابی این دسته از کارکنان است. هدف اصلی در این پژوهش دستیابی به الگوی ارزشیابی کارکنان دانشی با استفاده از ادبیات نظری است. پژوهش حاضر از نوع کیفی و دارای روش شناسی توصیفی است. روش گردآوری اطلاعات بررسی اسناد و مدارک موجود و مطالعه کتابخانه ای بوده و برای پاسخ به سوال پژوهش، مقالات و پژوهش های صورت گرفته در پایگاه های اطلاعاتی خارجی مانند جی استور، امرالد وایلی، سیج، گوگل اسکالر و پایگاه های اطلاعاتی داخلی مانند جهاد دانشگاهی، نورمگز، ایران داک و سید با کلیدواژه های ارزیابی، ارزیابی عملکرد، الگوهای ارزشیابی کارکنان، کارکنان دانشی، شایستگی های کارکنان در بازه زمانی ۱۹۷۰ تا ۲۰۲۱ مورد بررسی قرار گرفت. همچنین تجزیه وتحلیل اطلاعات از طریق روش هفت مرحله ای «سندلوسکی و باروسو» برای انجام فراترکیب صورت پذیرفته است. در انتها، الگوی ارزیابی کارکنان دانشی با ۴ بعد، ۹ مولفه و ۸۷ شاخص به دست آمد. ابعاد اصلی این الگو شامل شایستگی ویژگی های شخصی، تجربه و دانش است.

کلیدواژه ها:

کارکنان دانشی ، ارزشیابی ، سرمایه انسانی ، فراترکیب