مدل یابی کیفیت زندگی زنان کارمند بر اساس امنیت شغلی ادراک شده، استرس شغلی و سخت رویی با نقش میانجی افسردگی

هدف: پژوهش حاضر مدل یابی کیفیت زندگی زنان کارمند بر اساس امنیت شغلی ادراک شده، استرس شغلی و سخت رویی با نقش میانجی افسردگی بود. روش: پژوهش با طرح همبستگی و با استفاده از مدل یابی معادلات ساختاری در میان زنان کارمند شهر تهران انجام شد. جامعه آماری شامل کارکنان زن شاغل در بخش های رسمی، قراردادی و شرکتی بود که ۲۸۸ نفر به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان جهانی بهداشت (۱۹۹۶)، مقیاس امنیت شغلی نیسی و همکاران (۱۳۷۹)، پرسشنامه استرس شغلی اسیپو (۱۹۸۷) ، مقیاس سخت رویی کوباسا (۱۹۸۲) و زیرمقیاس افسردگی آزمون DASS-۲۱ لویباند و لویباند (۱۹۹۵) بود.یافته ها: یافته ها نشان داد امنیت شغلی ادراک شده پیش بینی کننده مثبت و معنادار کیفیت زندگی بود، در حالی که افسردگی و سخت رویی اثر مستقیم منفی معناداری بر کیفیت زندگی داشتند. استرس شغلی نیز با کیفیت زندگی رابطه معنادار نشان داد. نتایج تحلیل مسیر بیانگر آن بود که افسردگی در رابطه بین امنیت شغلی ادراک شده و سخت رویی با کیفیت زندگی نقش میانجی ایفا می کند، اما این نقش در ارتباط استرس شغلی و کیفیت زندگی تایید نشد. مدل نهایی بخش قابل توجهی از واریانس کیفیت زندگی را تبیین کرد. نتیجه گیری: کیفیت زندگی زنان کارمند بیش از آنکه صرفا پیامد فشارهای شغلی باشد، به میزان برخورداری آنان از منابع شغلی و شخصی وابسته است. امنیت شغلی و ویژگی های شخصیتی سازگارانه از طریق کاهش افسردگی به بهبود کیفیت زندگی منجر می شوند، در حالی که استرس شغلی بیشتر ارزیابی ذهنی فرد از زندگی را به صورت مستقیم تحت تاثیر قرار می دهد.

کلیدواژه ها:

استرس شغلی ، افسردگی ، امنیت شغلی ادراک شده ، سخت رویی ، کیفیت زندگی زنان کارمند