تحلیل اقتصادسنجی عوامل اقتصادی موثر بر رشد بخش کشاورزی ایران

این پژوهش با هدف تحلیل کمی اثرات پویا و بلندمدت متغیرهای کلان اقتصادی بر رشد بخش کشاورزی ایران انجام شد. برای دستیابی به شواهد علمی معتبر جهت طراحی سیاست های کارآمد، تاثیر نرخ تورم، نرخ بیکاری، نرخ مشارکت اقتصادی و اعتبارات عمرانی بر ارزش افزوده بخش کشاورزی در سطح استانی طی دوره ی ۱۳۸۶ تا ۱۴۰۱ بررسی گردید. روش تحقیق مبتنی بر مدل اقتصاد سنجی پانل ARDL بود و پس از آزمون مانایی متغیرها و تایید هم انباشتگی بلندمدت، ضرایب کوتاه مدت و بلندمدت و سرعت تعدیل از طریق مدل تصحیح خطا (ECM) برآورد شد. نتایج نشان داد که در بلندمدت، نرخ مشارکت اقتصادی (۳۵/۰) و اعتبارات عمرانی (۲۸/۰) تاثیر مثبت و معناداری بر رشد کشاورزی دارند، در حالی که تورم (۲۳/۰−) و بیکاری (۱۶/۰−) اثر منفی و معنادار بر این بخش اعمال می کنند. ضریب تصحیح خطا (۵۸/۰−) گویای سرعت بالای تعدیل سیستم به سمت تعادل بلندمدت است، به طوری که حدود ۵۹% عدم تعادل سالانه اصلاح می شود. در نتیجه، توسعه پایدار کشاورزی در گرو ثبات اقتصاد کلان و تقویت سرمایه گذاری زیرساختی است؛ و هماهنگی میان سیاست گذاران اقتصادی و کشاورزی شرط دستیابی به امنیت غذایی پایدار و ارتقای بهره وری ملی به شمار می رود.

کلیدواژه ها:

رشد بخش کشاورزی ، عوامل اقتصادی ، پانل ARDL ، تورم ، سیاست گذاری اقتصادی