مقدمه: : همه گیری کرونا به دلیل ایجاد تنشها و شرایط خاص در مراکز درمانی باعث ایجاد اثرات منفی فیزیولوژیکی، روانی و اجتماعی بر زندگی فردی پرسنل درمانی شده است. این موضوع میتواند بر کیفیت و
بهداشت خواب پرسنل درمان تاثیر گذار باشد.روش: پژوهش حاضر یک مطالعه مقطعی از نوع همبستگی بود که با مشارکت ۵۰۰ نفر از
پرسنل درمان شاغل در بیمارستان های شهر کرمانشاه با روش نمونه گیری در دسترس انجام شد. داده ها با استفاده از فرم دموگرافیک، پرسشنامه های
کیفیت خواب پیتزبورگ و
بهداشت خواب ماستین جمع آوری شد. تحلیل آماری داده ها با استفاده از آزمون های آماری ضریب همبستگی پیرسون، آنالیز واریانس یک طرفه و رگرسیون خطی در نرم افزار آماری ۲۰- SPSS انجام گردید.یافته ها: نتایج آزمون همبستگی پیرسون نشان داد بین رعایت
بهداشت خواب و
کیفیت خواب کارکنان درمانی، همبستگی منفی و معناداری وجود دارد (۰۰۱/۰>P). همچنین نتایج تحلیل رگرسیون همزمان نشان داد که متغیرهای پیش بین قادر به تبیین۵/۴۳ درصد از واریانس
کیفیت خواب بودند (۰۰۱/۰>P). در این میان، بهداشت خواب، جنسیت (۰/۱۳۰=β)، بیمارستان محل خدمت (۰/۱۱۸=β)، نوبت کاری (۰/۰۹۳=β) و مصرف داروی خواب (۰/۰۸۰=β) به طور معناداری
کیفیت خواب را پیش بینی کردند.نتیجه گیری: یافته های این مطالعه نشان داد که رعایت
بهداشت خواب با
کیفیت خواب کارکنان درمانی در دوران همه گیری
کووید-۱۹ ارتباط معناداری دارد و بهداشت خواب، همراه با برخی عوامل شغلی و دموگرافیک، از مهم ترین پیش بینی کننده های
کیفیت خواب محسوب می شود. این نتایج بر ضرورت طراحی و اجرای مداخلات و سیاست های مبتنی بر ارتقای بهداشت خواب، بهبود
شرایط کاری و مدیریت نوبت کاری به منظور حفظ و ارتقای
کیفیت خواب کارکنان درمانی، به ویژه در شرایط بحران های سلامت، تاکید دارد.