مقایسه تمرین جسمانی و ذهنی یک تکلیف حرکتی با توجه به نوع تمرین (­کم­خطا – پر­خطا)

هدف پژوهش حاضر، مقایسه تمرین جسمانی و ذهنی با توجه به نوع تمرین (کم­خطا و پر­خطا) بر اجرا و یادگیری ضربه شوت فوتسال بود؛ بر این اساس، ۷۵ دانشجوی دختر غیرتربیت بدنی ۲۲ تا ۲۵ سال به صورت دردسترس انتخاب شده و به طور تصادفی در پنج گروه ۱۵ نفره تقسیم شدند. برای ارزیابی توانایی تصویرسازی گروه های ذهنی، پرسشنامه تصویرسازی حرکتی VMIQ-۲ به کار گرفته شد. در مرحله پیش آزمون، عملکرد شرکت کنندگان از فاصله ۵/۳ متری ارزیابی شد. در مرحله اکتساب، گروه های آزمایشی براساس نوع تمرین، ۸۰ کوشش انجام دادند؛ در حالی که گروه کنترل صرفا یک تمرین رایانه ای غیرمرتبط را دنبال کردند. سپس مرحله پس آزمون، مشابه با پیش­آزمون اجرا شد. همچنین ۴۸ ساعت بعد آزمون­های یادداری (فاصله شش متری)، انتقال فاصله ای (فاصله ۵/۶ متر)، انتقال ثانویه (هم زمان با شمارش تعداد تون های مترونوم از فاصله شش متری) اجرا شد. نتایج نشان داد، در تمام مراحل، عملکرد شوت در گروه جسمانی کم­خطا در مقایسه با گروه جسمانی پرخطا و همچنین در گروه ذهنی کم­خطا نسبت به گروه ذهنی پرخطا به طور معناداری بهتر بود، (۰۵/۰>P)؛ بنابراین گروه های کم خطا (جسمانی و ذهنی) عملکرد بهتری نسبت به گروه های پرخطا داشتند. ازآنجاکه الگوی تفاوت میان گروه های جسمانی در گروه های ذهنی نیز تکرار شد، استنباط می­شود که ظاهرا دو نوع تمرین جسمانی و ذهنی فرایندها و مکانیسم­های زیربنایی مشابهی را درگیر می­کنند؛ بر این اساس، استفاده از تمرین های کم خطا در آموزش مهارت شوت فوتسال توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

تمرین پر خطا ، تمرین کم خطا ، تمرین جسمانی ، تمرین ذهنی