نقش نیرومندی ایگو و روابط موضوعی در پیش بینی کیفیت زندگی دانش آموختگان کم بینا و نابینا: نقش میانجی گر حس عاملیت

در میان کم توانایی های جسمی، مشکلات بینایی (کم بینایی یا نابینایی)، از مهم ترین نقایص حسی هستند که باتوجه به نقش بینایی در درک اطلاعات محیطی و یادگیری، افراد درگیر را با مشکلات زیادی مواجه می کنند. ازاین رو هدف پژوهش حاضر نقش نیرومندی ایگو و روابط موضوعی در پیش بینی کیفیت زندگی دانشآموختگان کم بینا و نابینا: نقش میانجی گر حس عاملیت بود. پژوهش حاضر نوع مطالعات همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر، شامل کلیه افراد نابینا و کم بینا بین سنین ۲۲ تا ۳۵ سال عضو انجمن نابینایان استان خوزستان در سال ۱۴۰۱ است که دارای تحصیلات دانشگاهی (کاردانی تا دکتری) بود تعداد نمونه پژوهش حاضر ۲۳۳ نفر و از روش نمونه گیری صورت هدفمند استفاده شد. ابزار پژوهش شامل پرسش نامه کیفیت زندگی نابینایان و کم بینایان (۲۰۰۰)، پرسش نامه کیفیت روابط موضوعی (۱۹۸۵)، پرسشنامه ی قدرتمندی ایگو (۲۰۰۳) و پرسش نامه حس عاملیت افراد دارای نقایص بینایی (۱۳۹۶) بود. برای تحلیل داده ها از مدل یابی معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج نشان داد که مدل پیشنهادی پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار بود. مسیر غیرمستقیم بین نیرومندی ایگو و کیفیت زندگی (۰۰۱/۰=P) مثبت و ضریب مسیر غیرمستقیم بین کیفیت روابط موضوعی و کیفیت زندگی (۰۰۱/۰=P) منفی و معنادار است. می توان نتیجه گرفت که حس عاملیت رابطه بین کیفیت روابط موضوعی با کیفیت زندگی دانش آموختگان کم بینا و نابینا را به صورت منفی و رابطه بین نیرومندی ایگو و کیفیت زندگی آنان را به صورت مثبت و معنادار میانجیگری می کند.

کلیدواژه ها:

افراد با آسیب بینایی ، حس عاملیت ، کیفیت زندگی ، کیفیت روابط موضوعی ، نیرومندی ایگو