تاثیر مداخله مبتنی بر مهارت های حرکتی باز و بسته بر توجه پایدار و انتخابی کودکان اوتیسم با عملکرد بالا: مطالعه با پیگیری یک ماهه

کودکان اوتیسم از سطح پائین عملکرد شناختی برخوردارند ازآنجایی که فعالیت بدنی بر شناخت و بهزیستی اثرات مثبتی دارد، هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر مداخله مبتنی بر مهارت های حرکتی باز و بسته بر توجه پایدار و انتخابی کودکان اوتیسم با عملکرد بالا در یک مطالعه با پیگیری یک ماهه بود. به همین منظور تعداد ۴۵ نفر از کودکان با اختلال درخودماندگی اوتیسم با عملکرد بالا با دامنه سنی ۸ تا ۱۰ سال از شهر تهران انتخاب و بعد از انجام پیش آزمون (آزمون عملکرد پیوسته و رنگ واژه استروپ) به صورت تصادفی در سه گروه مداخله مهارت های حرکتی باز، بسته و گواه طبقه بندی شدند. کودکان در گروه مداخله به مدت ۱۲ جلسه و هر جلسه ۶۰ دقیقه به اجرای برنامه تمرینی موردنظر پرداختند، گروه گواه در این مدت فعالیت های روزانه خود را انجام دادند. درنهایت پس از اتمام آخرین جلسه تمرینی، بلافاصله پس آزمون اجرا شد و یک ماه پس ازآن، ارزیابی پیگیری صورت گرفت و نتایج ثبت گردید. نتایج حاصل از آزمون تحلیل واریانس مرکب نشان داد اثر مداخله مهارت های باز و بسته بر توجه پایدار (۰۰۱/۰=p) و انتخابی (۰۰۱/۰=p) شرکت کنندگان معنی دار بود. علاوه بر این در مقایسه جفتی نتایج نشان داد که در مرحله پس آزمون (۰۰۱/۰=p) و پیگیری (۰۰۱/۰=p) عملکرد گروه مداخله مهارت های باز به طور معنی داری بالاتر از گروه مداخله مهارت های بسته و گواه بود. باتوجه به یافته ها به نظر می رسد استفاده از مداخله مبتنی بر آموزش مهارت های حرکتی باز و بسته می تواند روشی سودمند برای فرایندهای توجه ای کودکان اوتیسم با عملکرد بالا باشد.

کلیدواژه ها:

مهارت حرکتی باز و بسته ، توجه انتخابی ، توجه پایدار ، اوتیسم