اثر پروبیوتیک و بیوچار بر عملکرد، گوارش پذیری مواد مغذی و فراسنجه های خونی در گوساله های شیرخوار هلشتاین

هدف: سلامت و رشد مناسب گوساله های شیرخوار یکی از چالش های مهم صنعت دامپروری می باشد. زیرا گوساله ها به دلیل نقص سیستم ایمنی مستعد ابتلا به بیماری های گوارشی و تنفسی هستند که منجر به افزایش مرگ ومیر در آن ها می شود. یکی از راه کارهای تغذیه ای برای بهبود این وضعیت استفاده از افزودنی های خوراکی است. امروزه استفاده از پروبیوتیک و بیوچار در جیره به عنوان یک راه کار موردتوجه قرار گرفته است. این پژوهش با هدف ارزیابی پتانسیل استفاده از بیوچار همراه با پروبیوتیک بر عملکرد، گوارش پذیری، فراسنجه های خونی و رفتارهای تغذیه ای گوساله های شیرخوار هلشتاین انجام گرفت. روش پژوهش: در این پژوهش از ۲۸ راس گوساله ماده نژاد هلشتاین تازه متولدشده با میانگین وزنی ۸/۳±۲/۴۱ کیلوگرم به مدت ۷۰ روز به صورت آزمایش فاکتوریل ۲×۲ در قالب طرح کاملا تصادفی استفاده شد. تیمارهای آزمایشی شامل ۱- جیره شاهد (بدون افزودنی)، ۲- جیره حاوی دو گرم پروبیوتیک در روز، ۳- جیره حاوی یک درصد بیوچار و ۴- جیره حاوی دو گرم پروبیوتیک در روز به همراه یک درصد بیوچار بود. جیره پایه با نسبت علوفه به کنسانتره ۱۰ به ۹۰ درصد تنظیم و متعادل شد. گوساله ها در طول دوره آزمایش دسترسی آزاد به آب و خوراک آغازین داشتند. مصرف خوراک به صورت روزانه و تغییرات وزن بدن و رشد اسکلتی هر دو هفته یک بار اندازه گیری شد. نمونه خون در روزهای صفر (زمان تولد)، ۳۵ و ۷۰ و نمونه مدفوع در هفته پایانی آزمایش از تمامی گوساله ها گرفته شد. رفتارهای تغذیه ای گوساله ها مانند ایستادن، خوابیدن، خوردن، نشخوارکردن و رفتارهای غیرتغذیه ای مانند لیسیدن، مکیدن و جویدن اشیای محیطی در هفته پایانی آزمایش به مدت سه روز متوالی بررسی و ثبت شد. یافته ها: نتایج نشان داد که در گروه های دریافت کننده بیوچار مقدار مصرف خوراک آغازین و وزن از شیرگیری گوساله ها بالاتر از سایر گروه ها بود (۰۵/۰>P). مصرف بیوچار سبب افزایش ارتفاع جدوگاه، ارتفاع هیپ و دور شکم گوساله ها شد (۰۵/۰>P). هم چنین مصرف هم زمان پروبیوتیک و بیوچار (تیمار چهار) سبب افزایش ارتفاع جدوگاه و ارتفاع هیپ شد (۰۵/۰>P). مصرف هم زمان پروبیوتیک و بیوچار به ترتیب سبب افزایش درصد گوارش پذیری ماده آلی و پروتئین خام شد (۰۵/۰>P). اما گوارش پذیری سایر مواد مغذی تحت تاثیر تیمارهای آزمایشی قرار نگرفتند. غلظت گلوکز خون نیز تحت تاثیر مصرف بیوچار افزایش یافت (۰۵/۰>P). هیچ کدام از رفتارهای تغذیه ای تحت تاثیر تیمارهای آزمایشی قرار نگرفتند. اثر متقابل پروبیوتیک و بیوچار بر هیج یک از فراسنجه های اندازه گیری شده در این پژوهش معنی دار نبود. نتیجه گیری: مکمل سازی با بیوچار، به تنهایی یا در ترکیب با پروبیوتیک ها، تاثیر مثبتی بر عملکرد رشد، رشد اسکلتی، و گوارش پذیری مواد مغذی در گوساله های شیرخوار داشت و توانایی بالقوه آن را به عنوان یک افزودنی خوراکی کاربردی برای حمایت سلامت و بهره وری در اوایل زندگی برجسته کرد.

کلیدواژه ها:

بیوچار ، پروبیوتیک ، عملکرد ، گوارش پذیری ، گوساله شیرخوار