صلاحیت رسیدگی به جرائم مرتبط با هواگردها در حقوق داخلی و اسناد بین المللی

صلاحیت رسیدگی به جرائم هواگردها از موضوعات چالشی در سطح بین المللی و داخلی است و حسب مورد به جرائم در، بر و با هواگردها تقسیم می شوند و این پرسش مطرح می شود که رسیدگی به آنها تابع چه قواعدی است؟ و این موضوع در ارتکاب جرائم مرتبط با هواگردهای بدون سرنشین برجسته می شود زیرا اغلب مرتکب و محل ثبت آنها مشخص نیست. پژوهش حاضر با روش توصیفی-تحلیلی به واکاوی قواعدی می پردازد که مهمترین آنها در کنوانسیون توکیو با پیش بینی صلاحیت کشور محل ثبت، کنوانسیون های لاهه و مونترال با اصل صلاحیت جهانی و صلاحیت کشور اجاره کننده، صلاحیت شخصی در کنوانسیون پکن و در حقوق داخلی با مراجعه به قوانینی ازجمله قانون هواپیمایی کشوری است ولی علاوه بر ضرورت بازتنظیم سندی جامع در سطح بین المللی، پیشنهاد می شود به لحاظ کاستی ها در قوانین و لزوم رفع آنها، دولت ایران به کنوانسیون و پروتکل پکن سال ۲۰۱۰ به عنوان آخرین اراده جهانی در مورد هواگردها، ملحق شود.

کلیدواژه ها:

صلاحیت ، جرایم هواگردها ، حقوق داخلی ، اسناد بین المللی ، کنوانسیون پکن