واکاوی اثربخشی آموزش تاریخ با روش منبع محور در ارتقای درک مفهومی از تاریخ

پیشینه و اهداف: : در عصر حاضر بر روش های فعال تدریس مبتنی بر نظریات شناختی و ساخت گرایانه تاکید می شود که فرض اصلی بر این است که هرچه میزان مشارکت دانش آموزان در آموزش افزایش یابد، یادگیری بیشتری صورت می گیرد، معلم تاریخ برای تدریس اثر بخش و رسیدن به اهداف آموزشی به ابزارها و روش های مختلف نیاز دارد. یکی از مهم ترین ابزارهای معلم تاریخ در آموزش، منابع تاریخی است. روش تدریس منبع محور به معلم کمک می کند تا درک بهتری از تاریخ در فراگیران به وجود آورد. روش ها : در این پژوهش تلاش شده است که با روش تاریخی و مطالعه مروری و با هدف تبیین جایگاه کتاب تاریخ یمینی در میان منابع تاریخی ایران، و همچنین اهمیت آن در تدریس منبع محور آن را مورد بررسی و موشکافی قرار داده و این سئوالات مطرح می شود که روش منبع محور را چگونه می توان در آموزش تاریخ بکار بست؟ و چگونه می توان با این روش تدریس اثربخشی داشت؟ یافته ها: یافته های این پژوهش که با روش توصیفی-تحلیلی و به شیوه کیفی صورت گرفته نشان می-دهد که در تدریس تاریخ به ویژه در دوره متوسطه می توان با روش منبع محور که موجب افزایش درک و سواد تاریخی فراگیران می شود، تدریس اثربخشی داشت.نتیجه گیری: نتایج نشان می دهد روش تدریس منبع محور اگر با کارمشارکتی در گروه های کوچک انجام شود، در آموزش درس تاریخ کاربردی و اثربخش است.

کلیدواژه ها:

آموزش تاریخ ، تدریس ، منابع تاریخی ، روش منبع محور ، اثربخشی