از شکاف های حزبی تا فشارهای منطقه ای: عوامل ناکامی همه پرسی استقلال اقلیم کردستان

این مقاله نقش اختلافات حزبی داخلی در اقلیم کردستان عراق و تاثیر آن بر ناکامی همه پرسی استقلال ۲۰۱۷ را بررسی می کند. مطالعه بر رقابت های استراتژیک میان دو حزب اصلی، حزب دموکرات کردستان (KDP) و اتحادیه میهنی کردستان (PUK)، متمرکز است و نشان می دهد که این رقابت ها مانع شکل گیری انسجام داخلی و تدوین استراتژی واحد برای دستیابی به استقلال و کاهش توان مدیریتی احزاب شد. پژوهش با بهره گیری از چارچوب نظری، امنیت منطقه ای باری بوزان به عنوان نظریه اصلی و نظریه امر سیاسی کارل اشمیت به عنوان نظریه مکمل، تحلیل می کند که چگونه تعامل اختلافات داخلی با فشارهای منطقه ای از سوی ایران و ترکیه و حمایت محدود قدرت های جهانی مانند آمریکا و اسرائیل، مشروعیت رهبری سیاسی را تضعیف کرده و مشارکت عمومی را کاهش داده است. برای پاسخ به این پرسش، با تکیه بر روش تحلیل اسنادی و مطالعه موردی و با تمرکز بر منابع داخلی و بین المللی، داده ها و تحلیل ها گردآوری شدند تا فرضیه ای را بررسی کنند که بر اساس آن، اختلافات حزبی داخلی و رقابت های تاریخی میان حزب دموکرات و اتحادیه میهنی کردستان، در تعامل با فشارهای منطقه ای و محدودیت حمایت بین المللی، موجب کاهش انسجام داخلی و هماهنگی میان احزاب شده و ناکامی همه پرسی استقلال ۲۰۱۷ را توضیح می دهد. یافته ها بر اهمیت انسجام داخلی، هماهنگی میان احزاب و مدیریت هوشمندانه روابط منطقه ای و بین المللی در موفقیت فرایندهای استقلال طلبانه تاکید می کنند و نشان می دهند که حتی با حمایت نسبی مردمی، شکاف های حزبی و فشارهای منطقه ای گسترده می توانند تحقق اهداف استقلال را محدود کنند.

کلیدواژه ها:

اختلافات حزبی ، همه پرسی اقلیم کردستان ، استقلال کردستان ، فشارهای منطقه ای ، حمایت قدرت های جهانی