تبیین سقوط نظام سیاسی سوریه از منظر اقتصاد سیاسی

این مقاله به بررسی تحولات سوریه از سال ۲۰۱۱ می پردازد و تعامل بین اقتصاد سیاسی و فروپاشی دولت را تحلیل می کند. با شروع و ادامه ناآرامی های اجتماعی و سیاسی در سوریه، اقتصاد این کشور مانند دیگر حوزه ها آسیب جدی و شدیدی دید که به فروپاشی ساختارهای دولتی و تعمیق شکاف های اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و امنیتی منجر شد. هرچند در مرحله نخست، به رغم از دست دادن بخش قابل توجهی از کنترل مناطق و آسیب پذیری جدی از سوی رژیم حاکم، بقای آن حفظ شده بود، اما ۸ دسامبر ۲۰۲۴ نقطه عطفی در تاریخ کشور سوریه بود. گسترش سریع مواضع و پیشروی قابل توجه شورشیان و معارضان حکومت در کمتر از ۱۲ روز به سقوط حکومت ۵۴ساله خاندان اسد در این کشور منجر شد. هدف اصلی این پژوهش واکاوی و ارزیابی تاثیر بحران اقتصادی ناشی از جنگ بر پویایی های سیاسی و ساختارهای قدرت در سوریه است. سوال اصلی تحقیق این است که چگونه فروپاشی اقتصادی ناشی از جنگ به تضعیف و فروپاشی ساختارهای دولتی، تحولات سیاسی و سقوط رژیم در سوریه منجر شد. در پاسخ، فرضیه این گونه مطرح می شود که بحران اقتصادی ناشی از جنگ از طریق فرسایش مشروعیت سیاسی دولت، سرمایه داری رفاقتی، فساد ساختاری، تورم افسارگسیخته، کاهش قابلیت های مالی و از بین رفتن زیرساخت های حیاتی و نارضایتی عمومی بی ثباتی سیاسی را تشدید کرده و شکاف های اجتماعی را گسترش داده بود که در نهایت باعث فروپاشی دولت شد. این تحقیق با استفاده از روش شناسی تبیینی و با داده های جمع آوری شده از منابع کتابخانه ای و وب سایت های تخصصی انجام شده است.

کلیدواژه ها:

سوریه ، جنگ داخلی ، اقتصاد سیاسی ، سقوط رژیم