جلوه های اقتصاد مقاومتی در اقتصاد کشاورزی روستاهای ایران

روستاها به دلیل دربرگرفتن بخش بزرگی از منابع کشور، می توانند نقشی کلیدی در تحقق اهداف اقتصاد مقاومتی ایفا کنند. تحقق این امر مستلزم شناسایی و تحلیل چالش های پیش رو و ارائه سازوکارهایی برای تبیین و تقویت تعامل میان روستاها و اقتصاد مقاومتی است. این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد مهم ترین کارکرد روستاها، نقش تولیدی و مولد بودن آن هاست؛ ازاین رو برای پیشبرد اهداف توسعه ملی، جامعه روستایی و بخش کشاورزی در اولویت قرار دارند. با این حال، نبود ساختار و تشکیلات مناسب در روستاها موجب شده ظرفیت های آن ها برای ایفای نقش در اقتصاد مقاومتی به درستی آشکار نشود. جهت گیری اقتصاد مقاومتی در بخش کشاورزی بر تکیه بر شبکه های غیردولتی، ایجاد انسجام در توسعه کشاورزی و توسعه روستایی، تاکید بر تولید داخلی، افزایش توان ذخیره سازی در راستای تامین امنیت غذایی، توجه به ظرفیت های کشاورزی کشور و پیوند بهینه منابع (سرمایه، زمین، آب، کار و دانش) از طریق کشاورزی قراردادی استوار است؛ امری که مستلزم ایجاد ساختار مناسب، فراهم سازی بسترهای حقوقی و قانونی و اصلاح رویکردهای حمایتی است. برای توسعه اقتصاد مقاومتی در بخش روستایی و کشاورزی با اتکا به مردم، ایجاد نظام برنامه ریزی متناسب با شرایط هر روستا، برنامه ریزی بر پایه ویژگی ها و امکانات محلی، کاهش وابستگی به منابع دولت مرکزی و اتکا به منابع مالی محلی، و شکل گیری شبکه توسعه روستایی پیشنهاد می شود. همچنین با توجه به ضعف شناخت برخی کارگزاران و سطوح تصمیم گیری نسبت به اهمیت مناطق روستایی، اصلاح نگرش برنامه ریزان نسبت به این بخش ضرورتی اساسی به شمار می آید.

کلیدواژه ها:

روستا ، اقتصاد مقاومتی ، اقتصاد تاب آور ، توسعه ، کشاورزی