ارزیابی نقش میانجی گری طرحواره های ناسازگار اولیه در رابطه بین سبک های دلبستگی و علائم سوگ حل نشده در دانشجویان پزشکی

زمینه و هدف: سوگ حل نشده یکی از مشکلات روان شناختی مهمی است که می تواند عملکرد هیجانی، شناختی و تحصیلی افراد را تحت تاثیر قرار دهد. شواهد نشان می دهد سبک های دلبستگی و طرحواره های ناسازگار اولیه در شکل گیری و تداوم این علائم نقش دارند. پژوهش حاضر با هدف ارزیابی نقش میانجی گری طرحواره های ناسازگار اولیه در رابطه بین سبک های دلبستگی و علائم سوگ حل نشده در دانشجویان پزشکی انجام شد. روش ها: این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی بود که بر روی ۳۵۰ نفر از دانشجویان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد انجام شد. نمونه ها با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه سبک های دلبستگی بزرگسالان، پرسشنامه طرحواره های ناسازگار اولیه یانگ و پرسشنامه سوگ حل نشده بود. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و مدل یابی معادلات ساختاری تحلیل شدند. یافته ها: سبک دلبستگی ایمن با علائم سوگ حل نشده رابطه منفی و معنادار داشت (r=-۰.۴۲, P<۰.۰۱)، در حالی که سبک های دلبستگی ناایمن (اجتنابی و اضطرابی) با علائم سوگ حل نشده رابطه مثبت و معناداری نشان دادند (۰/۳۸=r)، (r=۰.۴۵, P<۰.۰۱). همچنین، طرحواره های ناسازگار اولیه و تمامی حوزه های آن با علائم سوگ حل نشده همبستگی مثبت و معناداری داشتند (۰/۵۲=r)، (r=۰.۶۱, P<۰.۰۱). نتایج مدل یابی معادلات ساختاری نشان داد که طرحواره های ناسازگار اولیه نقش میانجی گری معناداری در رابطه بین سبک های دلبستگی و علائم سوگ حل نشده ایفا می کنند. شاخص های برازش مدل نیز مطلوب گزارش شد (CFI = ۰.۹۵, RMSEA = ۰.۰۶). نتیجه گیری: یافته های این پژوهش نشان می دهد که طرحواره های ناسازگار اولیه می توانند به عنوان سازوکار روان شناختی مهمی در تبیین رابطه بین سبک های دلبستگی و علائم سوگ حل نشده عمل کنند. این نتایج بر اهمیت توجه به طرحواره های ناسازگار اولیه در طراحی مداخلات پیشگیرانه و درمانی برای کاهش علائم سوگ حل نشده در دانشجویان پزشکی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

Complicated grief ، Attachment styles ، Early maladaptive schemas ، Medical students ، Mediation ، سوگ حل نشده ، سبک های دلبستگی ، طرحواره های ناسازگار اولیه ، دانشجویان پزشکی ، میانجی گری