ویژگی های بالینی مجرای شریانی باز در نوزادان نارس و عوامل مادری–نوزادی مرتبط

زمینه و هدف: مجرای شریانی باز (PDA) یکی از شایع ترین مشکلات قلبی–عروقی در نوزادان نارس است که می تواند با عوارض مهمی مانند نارسایی تنفسی، خونریزی داخل بطنی و اختلال رشد همراه باشد. با وجود مطالعات متعدد، داده های مبتنی بر جمعیت های محلی درباره شیوع و عوامل مرتبط با PDA در نوزادان نارس همچنان محدود است. این مطالعه با هدف تعیین شیوع PDA و بررسی ارتباط آن با سن بارداری، جنس نوزاد و بیماری های زمینه ای مادر انجام شد. روش ها: این پژوهش به صورت مقطعی-تحلیلی و مبتنی بر داده های گذشته نگر در مرکز تخصصی اطفال سمنان انجام شد. پرونده پزشکی ۱۴۹۰ نوزاد نارس بستری شده طی سال های ۱۳۹۸ تا ۱۴۰۱ که تحت اکوکاردیوگرافی قرار گرفته بودند، مورد بررسی قرار گرفت. تشخیص PDA بر اساس یافته های اکوکاردیوگرافی ثبت شده در پرونده بیماران انجام شد. یافته ها: شیوع PDA در نوزادان نارس برابر با ۱۷.۱۱ درصد بود. نتایج نشان داد که بین کاهش سن بارداری و بروز PDA ارتباط معناداری وجود دارد (۰/۰۰۱>P)، به طوری که ۷۰.۶ درصد موارد در نوزادان با سن بارداری کمتر از ۳۵ هفته مشاهده شد. همچنین، بین جنس نوزاد و وجود PDA نیز ارتباط آماری معناداری یافت شد (۰/۰۰۱>P). با این حال، بین بیماری های زمینه ای مادر و بروز PDA ارتباط معناداری مشاهده نشد. نتیجه گیری: یافته های این مطالعه نشان داد که PDA در نوزادان نارس از شیوع قابل توجهی برخوردار است و با سن بارداری و جنس نوزاد ارتباط دارد. این نتایج می تواند به شناسایی بهتر نوزادان در معرض خطر و برنامه ریزی برای پایش و مداخله زودهنگام کمک کند و مبنایی برای مطالعات تحلیلی گسترده تر در آینده فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

Patent ductus arteriosus ، Preterm neonates ، Prevalence ، Associated factors ، Gestational age ، مجرای شریانی باز ، نوزاد نارس ، شیوع ، عوامل مرتبط ، سن بارداری