تاثیر یک دوره تمرین استقامتی همراه با تحریک الکتریکی بر بیان ژن های TNF-α و IL-۶ در بافت چربی موش روزه دار چاق

مقدمه: هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر یک دوره تمرین استقامتی همراه با تحریک الکتریکی بر بیان ژن شاخص های  IL-۶ و TNF-α در بافت چربی موش های روزه دار چاق بود. روش کار: در این مطالعه تجربی ۳۵ سر موش صحرایی پس از القای چاقی به طور تصادفی به پنج گروه هفت تایی تقسیم شدند. روزه داری به صورت پروتکل ۸/۱۶برای تمامی گروه ها، به جز کنترل چاق، انجام شد. پروتکل تمرین استقامتی به مدت چهار هفته و پنج جلسه در هفته با شدت ۵۰ درصد حداکثر اکسیژن مصرفی در هفته اول شروع شد و در هفته چهارم به ۶۵ درصد رسید. همچنین، تحریک الکتریکی با (دستگاه فوت شوک) انجام شد. مقادیر بیان ژن  IL-۶و TNF-α بافت چربی ۲۴ ساعت پس از آخرین جلسه تمرین و به روش Real time PCR اندازه گیری شد. برای تجزیه وتحلیل داده ها از آنالیز واریانس یک راهه همراه با آزمون تعقیبی توکی در نرم افزار SPSS۲۳ استفاده شد. یافته ها: سطوح بیان ژن IL-۶ در گروه روزه دار همراه با تحریک الکتریکی و تمرین استقامتی (F.EX.ES) در مقایسه با گروه های کنترل (CO) (۰۰۱/۰=P) و روزه دار همراه با تمرین استقامتی (F.ES)، افزایش معناداری داشت (۰۰۱/۰=P). همچنن، درگروه F.EX.ES در مقایسه با گروه روزه دار (F) (۰۴۷/۰=P) و روزه دار همراه با تحریک الکتریکی (F.EX) افزایش معناداری (۰۴۹/۰=P) مشاهده شد. بیان ژن TNF-α نیز درگروه های F.EX، F.ES و F.EX.ES در مقایسه با گروه CO افزایش معناداری داشت (۰۰۱/۰=P). همچنین، در گروه F.EX در مقایسه با گروه F، بیان ژن TNF-α افزایش معناداری داشت (۰۰۱/۰=P). سطوح TNF-α در گروه F.ES (۰۳۲/۰=P) و F.EX.ES (۰۱۵/۰=P) در مقایسه با گروه F افزایش معناداری داشت. نتیجه گیری: به نظر می رسد چاقی باعث افزایش سایتوکاین های التهابی می شود و انجام تمرینات استقامتی و روزه داری با پروتکل مطالعه حاضر می تواند در افزایش سایتوکاین های التهابی اثر مثبت داشته باشد.

کلیدواژه ها:

Endurance Training ، Electrical Stimulation ، IL-۶ ، Intermittent Fasting ، Obesity ، TNF-α ، حضور در کلاس ، دانشجوی پزشکی ، مشارکت در کلاس درس ، محیط آموزشی