مقایسه اثربخشی درمان چشم انداز زمان و ذهن آگاهی بر ناگویی هیجانی دختران نوجوان دارای سابقه اقدام به خودکشی
محل انتشار: فصلنامه سلامت روان کودک، دوره: 13، شماره: 2
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 88
فایل این مقاله در 19 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_CHILD-13-2_002
تاریخ نمایه سازی: 13 مرداد 1405
چکیده مقاله:
زمینه و هدف: دختران نوجوان نسبت به پسران بیشتر در معرض افکار و رفتارهای مرتبط با خودکشی قرار دارند. هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی درمان چشم انداز زمان و ذهن آگاهی بر ناگویی هیجانی دختران نوجوان دارای سابقه اقدام به خودکشی بود.
روش: روش پژوهش شبه تجربی با طرح پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری بود. جامعه آماری این پژوهش را کل نوجوانان دختر دارای سابقه اقدام به خودکشی در شهرستان رشت بین سال های ۱۴۰۳ تا ۱۴۰۴ تشکیل دادند که در مراکز مشاوره دارای پرونده بودند (تعداد: ۶۷). کل نوجوانان به صورت کل شماری انتخاب و به صورت تصادفی در سه گروه درمان چشم انداز زمان (۲۲ نفر)، ذهن آگاهی (۲۲ نفر)، و گواه (۲۳ نفر) جایدهی شدند. پس از پایان جلسات و ریزش نمونه در هر گروه ۱۷ نوجوان باقی ماندند. ابزار پژوهش شامل آخرین ویرایش اعتباریابی شده در ایران مقیاس ناگویی هیجانی تورنتو (باگبی و همکاران، ۱۹۹۴) بود. برای گروه آزمایش یکم، مداخله مبتنی بر چشم انداز زمان و برای گروه دوم مداخله ذهن آگاهی هر کدام در ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای اجرا شد و گروه گواه در زمان مداخله آموزشی را دریافت نکردند. برای تحلیل داده ها از تحلیل واریانس آمیخته و SPSS-۲۷ استفاده شد.
یافته ها: یافته ها نشان داد که در پس آزمون و پیگیری نسبت به پیش آزمون، میانگین ناگویی هیجانی در گروه درمان چشم انداز زمان و درمان ذهن آگاهی نسبت به گواه کاهش پیدا کرده است (۰۰۱/۰P=، ۷۲/۱۶F=). و این کاهش در دوره پیگیری ماندگار بوده است (۰۰۱/۰>P؛ ۱۳/۱۶=F). براساس نتایج آزمون تعقیبی بنفرونی بین اثربخشی دو درمان بر متغیرهای وابسته تفاوت معنادار مشاهده نشد (۰۵/۰>P).
نتیجه گیری: نبود تفاوت معنادار میان دو درمان نشان می دهد که هرچند درمان چشم انداز زمان و ذهن آگاهی از مسیرهای نظری متفاوتی عمل می کنند، اما هر دو با کاهش نشخوار فکری، بهبود تنظیم هیجان و افزایش انعطاف پذیری شناختی، به طور مشابه موجب کاهش ناگویی هیجانی در دختران نوجوان دارای سابقه اقدام به خودکشی می شوند؛ براین اساس متخصصان می توانند بر اساس نیاز مراجع و بافتار درمانی، از هر یک از این دو پروتکل به عنوان ابزاری کارآمد برای کاهش ناگویی هیجانی استفاده کنند.
کلیدواژه ها:
Alexithymia ، mindfulness therapy ، suicide attempt ، time perspective therapy ، اقدام به خودکشی ، درمان چشم انداز زمان ، درمان ذهن آگاهی ، ناگویی هیجانی
نویسندگان
مریم نیساری
Department of Psychology, Ra.C., Islamic Azad University, Rasht, Iran
لیلا مقتدر
Department of Psychology, Ra.C., Islamic Azad University, Rasht, Iran
سامره اسدی مجره
Department of Psychology, Ra.C., Islamic Azad University, Rasht, Iran
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
