رتبه بندی و سنجش شاخصه های پدافند غیرعامل در تامین امنیت شهری با استفاده از روش ترکیبی تاپسیس و ماتریس کارور (مطالعه موردی: شهر جدید پرند و پرندک)

پدافند غیرعامل به عنوان یک رویکرد پیشگیرانه، نقش کلیدی در ارتقای امنیت شهری ایفا می کند. لذا به کارگیری اصول پدافند غیرعامل در شهرها با توجه به تمرکز فعالیت های مختلف انسانی و قرارگیری کاربری های حساس و حیاتی در شهرها، امری ضروری و حیاتی می باشد. هدف از این پژوهش، سنجش میزان به کارگیری اصول پدافند غیرعامل در شهر جدید پرند و منطقه پرندک و تقلیل آسیب پذیری ها با شناسایی نقاط حساس و حیاتی می باشد. این پژوهش ازنظر نوع روش شناسی، توصیفی- تحلیلی و ازنظر هدف، کاربردی است. روش های جمع آوری داده ها در پژوهش، مطالعات کتابخانه ای و اسنادی و ابزار گردآوری اطلاعات شامل؛ مشاهده، فیش برداری و مصاحبه است. جامعه آماری پژوهش، ۴۰ نفر از مدیران شهری، نظامی و انتظامی که در قالب مصاحبه نیمه ساختار یافته، شاخصه های به کارگیری اصول پدافند غیرعامل استخراج شد. روایی و پایایی هریک از شاخصه ها از طریق نمونه گیری هدفمند و روش باز آزمایی که مورد تایید فعالین حوزه مورد بحث بود، قرار گرفت. در ادامه، شاخصه ها با استفاده از طیف لیکرت در تاپسیس رتبه بندی و ۲۸ مرکز ثقل شهر جدید پرند و پرندک شناسایی و در ماتریس کارور اولویت بندی شده اند. نتایج تحقیق نشان می دهد که با توجه به تمرکز کاربری های حساس و حیاتی در این مناطق، بدین معناست که اصل پراکندگی کاربری ها باید در برنامه ریزی شهری مورد توجه قرار گیرد. همچنین، شهر پرند به لحاظ برخورداری از شبکه حمل و نقلی نسبتا مناسب و دسترسی به مراکز امدادرسانی از عملکرد بهتری نسبت به منطقه پرندک برخوردار است. اگرچه، منطقه پرندک از تجهیزات پدافند غیرعامل برای مقابله با حوادث و بحران های احتمالی برخوردار است.

کلیدواژه ها:

پدافند غیرعامل ، امنیت شهری ، تاپسیس ، ماتریس کارور ، آسیب پذیری