بررسی و تبیین توانمندسازی زنان روستایی با محوریت تولید گیاهان دارویی

توانمندسازی زنان روستایی به عنوان یکی از ارکان بنیادین توسعه پایدار نقشی اساسی در کاهش فقر، ارتقای اقتصاد محلی و حفاظت از محیط زیست دارد. پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی-تحلیلی به بررسی نقش تولید گیاهان دارویی در فرآیند توانمندسازی زنان روستایی پرداخته و فرصت ها، چالش ها و ظرفیت های این حوزه را تحلیل می کند. با وجود مشارکت حدود ۴۵ درصد زنان در نیروی کار بخش کشاورزی در کشورهای در حال توسعه همچنان با محدودیت هایی نظیر نابرابری جنسیتی، کمبود آموزش های تخصصی و دسترسی محدود به زمین، بازار و فناوری مواجه اند. تولید گیاهان دارویی با ویژگی هایی از جمله نیاز اندک به سرمایه اولیه، ارزش افزوده بالا و اتکا بر دانش بومی زنان، بستری مناسب برای ارتقای درآمد، استقلال اقتصادی و بهبود معیشت خانوارهای روستایی فراهم می آورد. نتایج مطالعات نشان می دهد که توسعه این فعالیت ها می تواند به بهبود شاخص های اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی زنان منجر شود. با این حال، چالش هایی مانند تغییرات اقلیمی، کمبود زیرساخت های لازم، برداشت بی رویه و موانع فرهنگی-اجتماعی، از موانع اصلی گسترش این بخش به شمار می آیند. بر این اساس راهکارهایی نظیر گسترش آموزش های مهارتی، ایجاد و تقویت تعاونی های زنان محور، توسعه زنجیره ارزش گیاهان دارویی، حمایت های نهادی و دولتی و بهره گیری از فناوری های نوین اطلاعاتی و ارتباطی (ICT) پیشنهاد می شود. این مطالعه بر اثر بخشی تولید گیاهان دارویی در بهبود معیشت و توانمندسازی چندبعدی زنان روستایی تاکید داشته و بر ضرورت مشارکت فعال آنان در فرایند تصمیم گیری برای تحقق اهداف توسعه پایدار تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

زنان روستایی ، توانمندسازی اقتصادی ، گیاهان دارویی ، برابری جنسیتی