بررسی نقش زنان در احیای دستبافته های سنتی نمونه موردی تاسمه بافی قزلقان

زنان همواره در جایگاهی چند جانبه در زندگی اجتماعی قرار دارند نقش های همسرانه مادرانه از یک سو و از سوی دیگر حس استقلال طلبی که در اکثر زنان وجود دارد موجب می شود تا به مسائل اقتصادی نیز ورود پیدا کنند. از طرف دیگر زنان به جهت ظرافت های خاص زنانگی هنر دوست نیز هستند. زنان ایرانی از گذشته هنرمندان بومیایی بوده اند و هر کدام با توجه به زیست بوم خود خالق هنری سنتی بوده و آن را به نسل های بعد از خویش آموخته اند. زنان روستای قزلقان خراسان شمالی از هنرمندان مزبور می باشند که در گذشته به هنر تاسمه بافی مشغول بوده اند؛ هنر تاسمه بافی که خاص کردهای کرمانج منطقه است و مورد استفاده آقایان بوده و به مرور زمان از رونق افتاده و حال در منطقه یاد شده کسی به دنبال آن نیست. حال سوال این است که زنان به چه طریقی می توانند در احیای هنر تاسمه بافی روستای قزلقان تاثیرگذار باشند؟ فرض آن است که زنان تاسمه باف روستای قزلقان همانطور که در گذشته در رواج هنر مزبور تاثیرگذار بوده اند در حال حاضر نیز می توانند در احیای هنر مذکور توانمند باشند و با راهکارهای نوین گامی بلند در حفظ ارزش های بومی بردارند. هدف از پژوهش پیش رو ارائه راهکارهایی ویژه احیای هنر تاسمه بافی توسط زنان روستای قزلقان است. ماهیت تحقیق کاربردی توسعه ای است و شیوه گردآوری اطلاعات کتابخانه ای و در پاره ای موارد میدانی می باشد. پژوهش در حوزه مذکور در مطالعات جامعه شناسی زنان و شیوه های توسعه گردشگری و صنایع دستی کارآمد خواهد بود.

کلیدواژه ها:

زنان ، خراسان شمالی ، روستای قزلقان ، صنایع دستی ، تاسمه بافی ، احیاء