بررسی اثرات گردشگری روستایی بر پایداری اقتصادی و تجارت بین المللی منطقه موردی روستاهای پارس آباد

امروزه گردشگری به عنوان یکی از مهمترین صنایع توسعه پایدار فرصت بزرگ، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی برای کلان شهرها و مادرشهرهای جهانی به وجود می آورد. صنعت گردشگری با توجه به ابعاد فراگیر اقتصادی، فرهنگی، سیاسی به یکی از مهمترین صنایع مفید و پرسود دنیای امروز تبدیل شده است. ژئوتوریسم به معرفی پدیده های ژئومورفولوژی و زمین شناسی به گردشگران با حفظ هویت مکانی آنها می پردازد. ژئوتوریسم از علوم متعددی مانند زمین شناسی، ژئومورفولوژی و کلیماتولوژی بهره برده است. ژئوتوریسم حرکت نوینی به سمت توسعه روستایی است. ژئوتوریسم ترکیبی از دو واژه زمین و گردشگر است و به گردشگری گفته می شود که دارای جاذبه های زمین شناسی، مورفولوژیکی و فرهنگی است. رونق گردشگری در مناطق روستایی باعث رشد اقتصادی ساکنان می شود در حالی که گردشگری پیامدهای مثبت و منفی اقتصادی، اجتماعی، زیست محیطی و کالبدی را به همراه دارد که در صورت ادامه یافتن آثار منفی گردشگری می تواند مانعی اساسی بر سر راه توسعه روستاها باشد. گردشگری روستایی در واقع بخشی از بازار گردشگری بوده که می توان آن را ابزار مهمی برای توسعه اقتصادی - اجتماعی و اکولوژیکی جوامع روستایی قلمداد کرد. از این رو پژوهش حاضر با هدف بررسی اثرات گردشگری روستایی بر پایداری اقتصادی و تجارت بین المللی منطقه موردی: روستاهای پارس آباد انجام گرفته است. این مقاله و پژوهش با روش اسنادی و کتابخانه ای اثرات گردشگری روستایی بر پایداری اقتصادی مورد بررسی و تحلیل قرار می دهد. نتایج حاصل از پژوهش نشان داد که اثرات اقتصادی پارس آباد بر پایه دامپروری، کشاورزی و همچنین تجارت مرزی است. در دهه های اخیر تلاش و کوشش هایی برای توسعه بخش صنعت و گردشگری صورت گرفته است و با توجه به این عوامل اقتصاد مغان دارای اثرات متنوعی است.

کلیدواژه ها:

اثرات گردشگری ، توسعه روستایی ، اثرات اقتصادی ، زیست محیطی ، اجتماعی ، کالبدی