تغییر سبک زندگی زنان عشایر و نقش صنایع دستی در زندگی عشایر خراسان جنوبی

صنایع دستی خراسان جنوبی معرف فرهنگ و بیانگر هنر، ذوق و سلیقه مردم این مرز و بوم است. پژوهش حاضر باهدف تحلیل و بررسی سبک زندگی عشایر استان خراسان جنوبی و صنایع دستی عشایر پایه ریزی شد و تلاش دارد با واکاوی هنر صنایع دستی زنان عشایر و محصولات و دست ساخته های آنان به درک عمیق تری از نقش هنر در تجلی حس رضایت، کفایت و قناعت در خانوار عشایری دست یابد. سوال اصلی پژوهش این گونه تبیین شد: صنایع دستی در اقتصاد عشایر خراسان جنوبی با توجه به تغییر سبک زندگی آنان چه نقشی ایفا می کند؟ به منظور رسیدن به اهداف پژوهش از روش کیفی تحلیل مضمون بهره گرفته شده است. روش گردآوری داده ها کتابخانه ای و پژوهش میدانی از نوع مصاحبه و مشاهده است. نتایج تحقیق حاکی از آن است که سبک زندگی عشایری دچار شهرزدگی شده است و هیچ شباهتی با سازمان طایفه ای و ساختار تاریخی و سنتی خود ندارد، اغلب عشایر منطقه اسکان یافته اند. با توجه به اینکه صنایع دستی عشایر خراسان جنوبی معرف فرهنگ آنان و بیانگر هنر، ذوق و سلیقه مردم این مرز و بوم است قابلیت اقتصادی و اشتغال زایی داشته و به عنوان حامی و تامین کننده بخشی از معیشت خانوار و نقش سازنده ای در حیات نظام اجتماعی به عهده دارد چنانچه عشایر علاوه بر صنایع دستی بومی و محلی خود به صنایع دستی روستایی همچون توبافی (حوله بافی و پارچه بافی سنتی) و صنایع دستی شهری همچون گوهرتراشی اشتغال دارند. این صنایع از سرمایه های ارزشمند ملی است که با احیای هنرهای دستی فراموش شده، فرصت جدیدی برای یافتن پتانسیل های کارآفرینانه فراهم می گردد. این صنایع اهمیت فرهنگی اقتصادی جدیدی را در شرایط کنونی برای کشور دارد.

کلیدواژه ها:

زنان عشایر ، سبک زندگی ، اسکان عشایر ، اقتصاد عشایر ، صنایع دستی