بررسی ادغام ژیروسکوپ های ممز برای سیستم ناوبری نسل قدیم در صنعت هوایی

ژیروسکوپهای MEMS به دلیل اندازه کوچک، وزن کم، مصرف توان پایین و قیمت مناسب به یکی از گزینه های مهم برای سامانه های ناوبری اینرسی در صنعت هوانوردی تبدیل شده اند. این حسگرها توانسته اند در بسیاری از کاربردهای پروازی به ویژه در سامانه های کم هزینه و پلتفرم های جدید جایگزین مناسبی برای حسگرهای حجیم تر و گران تر باشند. با این حال، استفاده از آنها در هواپیماهای قدیمی و سامانه های ناوبری نسل قبل با چالش های جدی همراه است. ناسازگاری با زیرساخت های الکترونیکی، حساسیت به ارتعاشات و تغییرات دمایی، رانش، بایاس و محدودیت در دقت بلندمدت از مهم ترین موانع به کارگیری این فناوری در هوانوردی سنتی هستند. در این مقاله ضمن بررسی اصول عملکرد MEMS ژیروسکوپ، چالش های اصلی در ادغام آنها با هواپیماهای قدیمی تحلیل شده و راهکارهایی مانند واسط های تطبیق سیگنال، فیلترهای پیشرفته، کالیبراسیون درون پروازی و ایزولاسیون مکانیکی برای رفع این محدودیت ها پیشنهاد می شود. همچنین نقش سیستم های ناوبری هیبریدی در افزایش قابلیت اطمینان و دقت این حسگرها مورد بحث قرار می گیرد.

کلیدواژه ها:

ژیروسکوپ MEMS ، ناوبری پرواز ، پردازش سیگنال ژیروسکوپ ، ناوبری اینرسی اویونیک ، یکپارچه سازی سنسور