جایابی بهینه منابع تولید پراکنده در شبکه های توزیع با در نظر گرفتن بهبود شاخصهای عملکرد شبکه مبتنی بر رویکرد الگوریتم ژنتیک

در این پژوهش مسئله ی جایابی و تعیین اندازه ی بهینه ی منابع تولید پراکنده در شبکه ی توزیع شعاعی با هدف کاهش تلفات و بهبود پروفیل ولتاژ بررسی شده است. برای این منظور یک چارچوب بهینه سازی مبتنی بر الگوریتم ژنتیک ارائه می شود که در آن قیود پخش بار، حدود ولتاژ و محدودیت بهره برداری خطوط لحاظ شده اند. نوآوری اصلی کار (۱) اعتبارسنجی روی شبکه ی واقعی ۱۹ باس سیرجان کرمان و (۲) اعمال همزمان ملاحظات اجرایی اقتصادی از طریق ضریب جریمه ظرفیت و انتخاب ترکیب توربین بادی پنل خورشیدی است. نتایج نشان می دهد در سناریوی اقتصادی ضمن حفظ ولتاژ باس ها در محدوده مجاز، تلفات اکتیو راکتیو نسبت به حالت پایه کاهش یافته و ظرفیت نصب شده از مقدار غیر واقع بینانه سناریوی اول به مقادیر قابل اجرا محدود می شود. این چارچوب می تواند به عنوان یک ابزار تصمیم یار برای برنامه ریزی DG در شبکه های واقعی توزیع به کار رود.

کلیدواژه ها:

تولید پراکنده (DG) ، مکان یابی و تعیین اندازه بهینه ، الگوریتم ژنتیک (GA) ، کاهش تلفات اکتیو راکتیو