نقش امیدآفرینی و تاب آوری تحصیلی در بهبود عملکرد و بهزیستی روان شناختی دانش آموزان دوره ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش امیدآفرینی و تاب آوری تحصیلی در بهبود عملکرد و بهزیستی روان شناختی دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است. دوره ابتدایی به عنوان حیاتی ترین مقطع تحصیلی، شالوده شخصیت علمی و اجتماعی دانش آموزان را پایه ریزی می کند. در دنیای پرچالش امروز، تجهیز دانش آموزان به مهارت های روان شناختی نظیر امید و تاب آوری، نه تنها برای موفقیت تحصیلی بلکه برای سلامت روان آن ها ضروری است. روش تحقیق در این مقاله، توصیفی-تحلیلی و از نوع مروری است که با بررسی اسناد، مقالات و منابع کتابخانه ای داخلی و خارجی تدوین شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که امید تحصیلی به عنوان یک سازوکار انگیزشی-شناختی، با تعیین اهداف روشن و یافتن مسیرهای جایگزین در مواجهه با موانع، مستقیما با افزایش انگیزه پیشرفت و کاهش خودناتوان سازی تحصیلی مرتبط است. از سوی دیگر، تاب آوری تحصیلی به عنوان یک سپر دفاعی روان شناختی، به دانش آموزان کمک می کند تا در برابر استرس ها، افت تحصیلی و هیجانات منفی مقاومت کرده و سریع تر به شرایط مطلوب بازگردند. نتایج گویای آن است که تلفیق رویکردهای امیدآفرین و آموزش مهارت های تاب آوری توسط معلمان، می تواند به شکل گیری یک محیط یادگیری پویا، ایمن و مبتنی بر ذهنیت رشد منجر شود که خروجی آن، دانش آموزانی با عملکرد تحصیلی بالا و بهزیستی روانی پایدار خواهد بود. در نهایت، راهبردهای عملیاتی متناسب با فضای کلاس های ابتدایی برای معلمان و سیاست گذاران آموزشی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

آموزش ابتدایی ، امید تحصیلی ، تاب آوری تحصیلی ، عملکرد تحصیلی ، بهزیستی روان شناختی ، راهبردهای آموزشی.