بررسی فرصت ها و چالش های اخلاقی کاربرد هوش مصنوعی مولد در فرایند یاددهی- یادگیری

با ظهور هوش مصنوعی مولد و ابزارهای مبتنی بر آن، تحول گسترده ای در نظام های آموزشی پدید آمده است که لزوم بررسی دقیق فرصت ها و آسیب های آن را دو چندان می کند. مسئله اصلی این پژوهش، واکاوی پیامدهای آموزشی و مالحظات اخالقی ناشی از به کارگیری این فناوری در فرایند یاددهی-یادگیری است. هدف از نگارش این مقاله، تبیین ظرفیت های هوش مصنوعی مولد در شخصی سازی آموزش و تولید محتوای تعاملی، در کنار شناسایی چالش های اخالقی نظیر تقلب علمی، سوگیری هایالگوریتمی، وابستگی بیش از حد فراگیران به ابزار های هوشمند و بحران حریم خصوصی در فضای آموزشی است. روش تحقیق در این مقاله به صورت مروری-تحلیلی بوده و با مطالعه اسنادی و بررسی متون علمی معتبر انجام شده است. فرضیه بنیادین این پژوهش بر این استوار است که هوش مصنوعی مولد به تنهایی عاملی برای ارتقا یا افت کیفیت آموزش نیست، بلکه نحوه حکمرانی بر استفاده از آن و میزان سواد دیجیتالی کاربران، تعیین کننده خروجی نهایی است. نتایج این بررسی نشان می دهد که با وجود پتانسیل باالی این فناوری در بهینه سازی فرایندهای تدریس و یادگیری، بهره برداری از آن بدون تدوین چارچوب های اخالقی و سیاست گذاری های کالن، می تواند منجر به آسیب های تربیتی جبران ناپذیر شود. لذا پیشنهاد می شود ضمن پذیرش ورود هوش مصنوعی به محیط آموزشی، راهبردهای نظارتی و استانداردهای اخالقی مناسب با نیازهای بومی هر جامعه تدوین گردد تا از فرصت های بی نظیر این فناوری در جهت ارتقای عدالت و کیفیت آموزشی استفاده شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی مولد ، یاددهی-یادگیری ، اخالق در فناوری ، چالش های آموزشی