مدل سازی تهدیدات ناشی از دسته های پهپادی (Drone Swarms) در محیط های فرودگاهی

با پیشرفت سریع فناوری های پیش ران و سیستم های کنترل خودکار، تهدیدات ناشی از هواپیماهای بدون سرنشین کوچک (UAVs) از حملات تک واحدی به سمت حملات سازمان یافته و «دسته ای» (Swarms) تغییر جهت داده است. این تحول، پارادایم های امنیتی سنتی فرودگاه ها را که متکی بر شناسایی راداری کلاسیک هستند، با چالش های جدی مواجه کرده است؛ چرا که دسته های پهپادی می توانند با استفاده از تاکتیک های اشباع (Saturating) و مانورهای هماهنگ، لایه های دفاعی را دور زده یا آن ها را مختل کنند. هدف از این پژوهش، مدل سازی سناریوهای تهاجمی دسته های پهپادی در محیط های حساس فرودگاهی و ارزیابی میزان کارایی سیستم های شناسایی و خنثی سازی نسل جدید است. در این راستا، ابتدا الگوهای نفوذ احتمالی بر اساس تحلیل توپولوژی فرودگاهی شبیه سازی شده و سپس اثربخشی روش های شناسایی چندگانه (Multi-modal Detection) شامل سنسورهای RF، رادارهای باند بالا و سیستم های اپتیکی مورد بررسی قرار می گیرد. در بخش نهایی، راهکارهای خنثی سازی از جمله تداخل الکترونیکی هوشمند (Smart Jamming)، جعل سیگنال (Spoofing) و متدهای سخت افزاری در قالب یک مدل بهینه سازی تحلیل می شوند. نتایج مورد انتظار از این تحقیق، ارائه یک چارچوب استراتژیک برای کاهش زمان پاسخگویی (Response Time) و افزایش نرخ موفقیت در neutralise کردن تهدیدات گروهی، بدون ایجاد تداخل در عملیات های پروازی تجاری است. این پژوهش گامی در جهت ارتقای تاب آوری زیرساخت های حیاتی هوانوردی در برابر تهدیدات نامتقارن دیجیتال-فیزیکی برمی دارد.

کلیدواژه ها:

امنیت فرودگاهی ، دسته های پهپادی (Drone Swarms) ، شناسایی و خنثی سازی ، تهدیدات نوظهور ، مدل سازی تهدید