بررسی کارآمدی الگوی تایلر در آموزش مجازی: فرصت ها و محدودیت ها

پژوهش حاضر با هدف بررسی و تحلیل میزان سازگاری «الگوی طراحی آموزشی تایلر» با الزامات و ویژگی های «آموزش مجازی» انجام شده است. با توجه به گسترش روزافزون آموزش های آنلاین و نیاز به بازنگری در مدل های طراحی آموزشی سنتی، ارزیابی کارآمدی الگوی تایلر در این بستر جدید امری ضروری به نظر می رسد. روش پژوهش حاضر، توصیفی و تحلیلی است و تلاش دارد تا با شناسایی فرصت ها و محدودیت های ناشی از به کارگیری الگوی تایلر در آموزش مجازی، تصویری روشن از نقاط قوت و ضعف آن ارائه دهد. در این راستا، ارکان چهارگانه مدل تایلر (اهداف، محتوا، روش اجرا و ارزشیابی) به صورت جداگانه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته و میزان انطباق پذیری آن ها با ماهیت تعاملی، انعطاف پذیر و فناورمحور آموزش مجازی سنجیده شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد در حالی که برخی اصول الگوی تایلر، مانند تعیین اهداف روشن و ارزشیابی مستمر، قابلیت انطباق بالایی با آموزش مجازی دارند، اما جنبه هایی مانند روش های تدریس و انتخاب محتوا نیازمند بازنگری و خلاقیت بیشتری برای بهره برداری کامل از ظرفیت های فضای مجازی هستند. این تحقیق در نهایت به ارائه پیشنهاداتی برای بهینه سازی کاربرد الگوی تایلر در طراحی دوره های آموزشی مجازی، با تاکید بر غلبه بر محدودیت ها و بهره گیری از فرصت های منحصربه فرد این فضا، می پردازد.

کلیدواژه ها:

الگوی تایلر ، آموزش مجازی ، طراحی آموزشی ، کارآمدی