ارائه مدل آموزش هوشمند و شخصی سازی شده برای ارتقای مهارت های تصمیم گیری آتش نشانان در شرایط بحرانی

تصمیم گیری آتش نشانان در شرایط بحرانی تحت تاثیر فشار زمانی، اطلاعات ناقص، تغییر سریع صحنه، محدودیت منابع و پیامدهای ایمنی قرار دارد و تفاوت سطح تجربه موجب می شود یک برنامه آموزشی ثابت پاسخگوی نیاز همه فراگیران نباشد. هدف این پژوهش، ارائه مدل آموزش هوشمند و شخصی سازی شده برای تشخیص نقاط ضعف تصمیم گیری، انتخاب سناریوی متناسب و تولید بازخورد قابل توضیح برای آتش نشانان است. پژوهش از نوع کاربردی-توسعه ای و در سطح طراحی مفهومی با رویکرد علم طراحی انجام شد. ابتدا شایستگی های تصمیم گیری شامل ارزیابی صحنه، تشخیص نشانه های کلیدی، اولویت بندی خطر، انتخاب راهبرد، مدیریت منابع، ارتباطات عملیاتی و ارزیابی مجدد استخراج شد. سپس مدل پیشنهادی با هفت جزء اصلی شامل نمایه فراگیر، نقشه مهارت، کتابخانه سناریو، موتور انطباق، ثبت رویداد، بازخورد و داشبورد مربی طراحی گردید. موتور انطباق بر پایه قواعد شفاف، سطح تسلط هر مهارت، سابقه خطاهای بحرانی، زمان واکنش و میزان نیاز به راهنما را ترکیب کرده و دشواری، ابهام، محدودیت منابع و نوع بازخورد سناریوی بعدی را تنظیم می کند. ارزیابی طراحی با ماتریس ردیابی ۳۴ معیار و مرور گام به گام سه سناریوی فرماندهی حریق مسکونی، حادثه صنعتی و عملیات جست وجو و نجات انجام شد. از مجموع معیارها، ۲۸ معیار تحقق کامل، ۵ معیار تحقق جزئی و یک معیار خارج از دامنه نمونه مفهومی داشت و امتیاز وزنی ۹۰٫۵ از ۱۰۰ حاصل شد. نقاط قوت مدل شامل شخصی سازی قابل توضیح، جلوگیری از افزایش دشواری پس از خطای ایمنی، جداسازی بازخورد حین تمرین از بازاندیشی پس از تمرین و حفظ نقش تصمیم گیرنده مربی بود. محدودیت ها به نبود داده میدانی، تشخیص گفتار عملیاتی، برآورد فشار شناختی و انطباق هم زمان در تیم مربوط است. نتایج نشان می دهد مدل می تواند مبنای ساخت نمونه اولیه و آزمون نیمه آزمایشی باشد، اما اثربخشی آموزشی آن باید با داده واقعی و مقایسه با آموزش رایج بررسی شود.

کلیدواژه ها:

آموزش هوشمند ، یادگیری شخصی سازی شده ، تصمیم گیری ، آتش نشانی ، شرایط بحرانی