تحول دیجیتال و تاب آوری شهری: مدل توانمندسازی کارآفرینان نوپا در بستر رایانش لبه و اینترنت اشیاء(IoT)

پارادایم شهرهای هوشمند، کلان شهرها را به اکوسیستم های پیچیده داده محور تبدیل کرده است. با این حال، کارآفرینان نوپا در این زیست بوم با تنگناهایی نظیر تاخیر در پردازش داده ها و فقدان دسترسی به زیرساخت های هوشمند مواجه اند که مانع از خلق ارزش در حوزه های حیاتی مانند ایمنی شهری و مدیریت ترافیک می شود. هدف پژوهش حاضر، تبیین مدل توانمندسازی کارآفرینان از طریق هم افزایی پلتفرم های دیجیتال با معماری های رایانش لبه و مه است. این مطالعه با روش توصیفی-تحلیلی و استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری ، نقش راهبردی زیرساخت های پردازش توزیع شده را در کاهش ریسک های کسب وکار و ارتقای تاب آوری استارتاپ ها واکاوی می کند. یافته ها نشان می دهد که انتقال پردازش از فضای ابری متمرکز به لبه شبکه، ضمن کاهش هزینه های مبادله، امکان ارائه خدمات بلادرنگ را برای کسب وکارهای نوپا فراهم آورده و زمینه ساز ایجاد اعتماد دیجیتال در تعاملات شهری می گردد. نتایج این پژوهش مدل مفهومی کارآمدی را ارائه می دهد که سیاست گذاران را به بازنگری در زیرساخت های فناوری شهری با هدف حمایت از استارتاپ های نوآور ترغیب می نماید.

کلیدواژه ها:

رایانش لبه ، اینترنت اشیاء ، کارآفرینی شهری ، شهرهای هوشمند ، توانمندسازی دیجیتال