نقش هوش هیجانی معلمان در مدیریت کلاس درس، بهبود رفتار دانش آموزان و اثربخشی تدریس

پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش هوش هیجانی معلمان در مدیریت کلاس درس، بهبود رفتار دانش آموزان و افزایش اثربخشی تدریس تدوین شده است. هوش هیجانی به عنوان یکی از شایستگی های بنیادین حرفه معلمی، توانایی شناخت، فهم، تنظیم و به کارگیری سازنده هیجان ها را در موقعیت های آموزشی نشان می دهد و می تواند کیفیت ارتباط معلم با دانش آموزان، فضای روانی کلاس و فرایند یاددهی و یادگیری را تحت تاثیر قرار دهد. روش تحقیق این مقاله به صورت تحلیلی توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مقالات معتبر انجام شده است. در این مقاله، ابتدا مفهوم هوش هیجانی معلمان و مولفه های اصلی آن بررسی می شود، سپس نقش این توانمندی در ایجاد نظم تربیتی، پیشگیری از تنش های کلاسی، مدیریت تعارض، تقویت همدلی، افزایش احساس امنیت روانی و اصلاح رفتارهای نامطلوب دانش آموزان تحلیل می گردد. نتایج مقاله نشان می دهد معلمانی که از خودآگاهی هیجانی، خودتنظیمی، همدلی و مهارت ارتباطی بیشتری برخوردارند، بهتر می توانند کلاس را از محیطی صرفا انضباطی به فضایی حمایتی، فعال و یادگیرنده تبدیل کنند. همچنین، هوش هیجانی معلمان موجب افزایش انگیزش تحصیلی، مشارکت دانش آموزان، کاهش رفتارهای ناسازگار و ارتقای کیفیت تدریس می شود. بر این اساس، تقویت شایستگی های هیجانی معلمان باید بخشی مهم از برنامه های تربیت معلم، آموزش های ضمن خدمت و سیاست های بهبود کیفیت آموزشی مدارس باشد.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی معلمان ، مدیریت کلاس درس ، رفتار دانش آموزان ، اثربخشی تدریس ، همدلی آموزشی ، کیفیت آموزش