نقش هوش مصنوعی مولد در تحول روش های تدریس و تعاملات آموزشی در مدارس

هدف مقاله حاضر، تبیین نقش هوش مصنوعی مولد در تحول روش های تدریس و تعاملات آموزشی در مدارس است. مسئله اصلی مقاله آن است که روش های رایج تدریس در بسیاری از کلاس ها همچنان بر انتقال یکسان محتوا، تمرین های تکراری، بازخورد دیرهنگام و مشارکت محدود دانش آموزان تکیه دارد، در حالی که مدرسه امروز برای پاسخ گویی به تفاوت های فردی، نیازهای یادگیری، انگیزه تحصیلی و مهارت های نوین ارتباطی به الگوهای منعطف تر نیاز دارد. روش تحقیق این مقاله به صورت تحلیلی- توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مقالات معتبر انجام شده است. در این مقاله، ابتدا مفهوم هوش مصنوعی مولد و جایگاه آن در آموزش مدرسه ای بررسی شده، سپس تاثیر آن بر طراحی درس، تولید محتوای آموزشی، پرسش سازی، بازخورد، یادگیری فعال و تدریس افتراقی تبیین می شود. همچنین نقش این فناوری در تقویت تعامل میان معلم و دانش آموز، افزایش مشارکت کلاسی، حمایت از یادگیرندگان دارای نیازهای متفاوت و بازتعریف نقش معلم مورد توجه قرار می گیرد. نتایج مقاله نشان می دهد که هوش مصنوعی مولد در صورت استفاده آگاهانه، می تواند کیفیت تدریس، عمق یادگیری و پویایی تعاملات آموزشی را افزایش دهد، اما این تحول زمانی اثربخش خواهد بود که با راهبری معلم، رعایت اصول اخلاقی، حفظ حریم داده ها، پرورش سواد هوش مصنوعی و جلوگیری از وابستگی آموزشی همراه شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی مولد ، روش های تدریس ، تعاملات آموزشی ، مدارس ، یادگیری فعال ، نقش معلم