نقش آموزش مهارت های دیجیتال در ارتقای آمادگی شغلی دانش آموزان هنرستانی

در عصر تحول دیجیتال، مهارت های دیجیتال به یکی از مولفه های بنیادین آمادگی شغلی دانش آموزان هنرستانی تبدیل شده اند؛ زیرا کار در محیط های نوین، دیگر صرفا بر مهارت های فنی سنتی استوار نیست، بلکه مستلزم سواد اطلاعاتی، ارتباط و همکاری دیجیتال، تولید محتوای دیجیتال، ایمنی و حل مسئله در بستر فناوری است (Vuorikari et al.، ۲۰۱۶; Vuorikari et al.، ۲۰۲۲). هدف این مقاله، تبیین نقش آموزش مهارت های دیجیتال در ارتقای آمادگی شغلی دانش آموزان هنرستانی با رویکرد کتابخانه ای و تحلیلی است. این پژوهش با اتکا بر منابع معتبر فارسی و خارجی، چارچوب DigComp را به عنوان مبنای مفهومی شایستگی دیجیتال و ادبیات اشتغال پذیری را به عنوان چارچوب پیامدی بررسی می کند (Zhao et al.، ۲۰۲۱; Khan & Jeon، ۲۰۲۱). یافته های نظری نشان می دهد که آموزش هدفمند مهارت های دیجیتال، به ویژه در هنرستان ها، می تواند موجب افزایش خودکارآمدی شغلی، ارتقای توان حل مسئله، بهبود تعامل حرفه ای، تقویت انطباق پذیری با محیط کار و افزایش آمادگی ورود به بازار کار شود (Zubizarreta Pagaldai et al.، ۲۰۲۵; UNESCO-UNEVOC، ۲۰۲۶). همچنین، مطالعات داخلی مرتبط با هنرستان ها بر اهمیت پیوند میان آموزش مدرسه، نیازهای صنعت و توسعه مهارت های قرن بیست ویکم تاکید دارند. بر این اساس، می توان نتیجه گرفت که آموزش مهارت های دیجیتال نه تنها یک نیاز آموزشی، بلکه یک ضرورت راهبردی برای توانمندسازی هنرجویان در مواجهه با الزامات اشتغال در اقتصاد دیجیتال است.

کلیدواژه ها:

مهارت های دیجیتال ، آمادگی شغلی ، هنرستان ، آموزش فنی وحرفه ای ، DigComp ، اشتغال پذیری