کلاس های خاموش در عصر هوش مصنوعی: تحلیل عوامل کاهش مشارکت و راهکارهای احیای یادگیری فعال

این مقاله با عنوان «کلاس های خاموش در عصر هوش مصنوعی: تحلیل عوامل کاهش مشارکت و راهکارهای احیای یادگیری فعال» به بررسی یکی از چالش های مهم آموزش معاصر می پردازد که در آن، حضور ظاهری دانش آموزان در کلاس با کاهش گفت وگو، پرسشگری، تعامل و درگیری شناختی همراه شده است. هدف اصلی مقاله، تبیین مفهوم کلاس خاموش، شناسایی عوامل فردی، آموزشی و فناورانه موثر بر کاهش مشارکت یادگیرندگان و ارائه راهکارهایی برای بازگرداندن پویایی، تفکر و یادگیری فعال به کلاس درس است. روش تحقیق این مقاله به صورت تحلیلی توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مقالات معتبر انجام شده است. یافته های مقاله نشان می دهد که دسترسی آسان به پاسخ های آماده، وابستگی ذهنی به ابزارهای هوشمند، ترس از خطا، ضعف خودتنظیمی، غلبه آموزش سخنرانی محور، طراحی نامناسب تکالیف و کم رنگ شدن نقش گفت وگوی انسانی از مهم ترین عوامل شکل گیری سکوت آموزشی هستند. نتایج مقاله بیانگر آن است که هوش مصنوعی در ذات خود عامل خاموشی کلاس نیست، بلکه نحوه استفاده از آن می تواند مشارکت را کاهش یا تقویت کند. بر این اساس، بازطراحی نقش معلم، آموزش سواد هوش مصنوعی، طراحی پرسش های تحلیلی، تقویت کار گروهی، ایجاد فضای امن روانی و تبدیل پاسخ های هوشمند به فرصت نقد و بازسازی، از مهم ترین راهکارهای احیای یادگیری فعال در کلاس های امروز به شمار می آید.

کلیدواژه ها:

کلاس خاموش ، هوش مصنوعی ، مشارکت دانش آموزی ، یادگیری فعال ، سواد هوش مصنوعی ، آموزش تعاملی