طراحی یادگیری خلاق در عصر هوش مصنوعی

در عصر هوش مصنوعی، طراحی یادگیری خلاق به یکی از مهم ترین دغدغه های نظام های آموزشی تبدیل شده است. هدف این مقاله، تبیین نقش هوش مصنوعی در تقویت یادگیری خلاق و ارائه راهنمایی عملی برای معلمان در ساخت کلاس های تعاملی است. روش پژوهش از نوع کتابخانه ای و مبتنی بر بررسی و تحلیل منابع معتبر بین المللی از جمله گزارش های UNESCO و OECD و نیز پژوهش های مروری جدید در حوزه هوش مصنوعی در آموزش است (UNESCO، ۲۰۲۳; OECD، ۲۰۲۶; Wang et al.، ۲۰۲۴). یافته های مرور نشان می دهد که هوش مصنوعی زمانی می تواند به خلاقیت آموزشی کمک کند که در نقش ابزار پشتیبان و نه جایگزین تفکر انسانی به کار رود؛ به ویژه در فعالیت هایی مانند ایده پردازی، بازخورددهی، شخصی سازی یادگیری، تحلیل یادگیری و تقویت تعامل کلاسی (Lee et al.، ۲۰۲۵; Tan et al.، ۲۰۲۵). در مقابل، استفاده غیردقیق و بدون هدایت آموزشی از هوش مصنوعی ممکن است به وابستگی شناختی، کاهش عاملیت یادگیرنده و تضعیف تفکر مستقل منجر شود (OECD، ۲۰۲۶). بر این اساس، مقاله حاضر بر این نکته تاکید دارد که معلم باید همچنان در مرکز طراحی آموزشی باقی بماند و هوش مصنوعی را به عنوان «شریک فکری» برای ایجاد کلاس های تعاملی، مشارکتی و خلاق به کار گیرد (UNESCO، ۲۰۲۳).

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، خلاقیت ، یادگیری ، معلم ، مدرسه ، طراحی