بررسی تاثیر آموزش مهد کودک بر سازگاری اجتماعی دانشآموزان دوره اول متوسطه شهر شیراز سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳

آمادگی برای ورود به مدرسه و موفقیت تحصیلی در سال های بعد، تحت تاثیر مجموعه ای از عوامل رشدی، شناختی و اجتماعی قرار دارد. در این میان، آموزش های پیش دبستانی به عنوان یکی از مهم ترین تجارب اولیه آموزشی، نقش قابل توجهی در رشد مهارت های فردی و اجتماعی کودکان ایفا می کنند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش های پیش دبستانی بر سازگاری اجتماعی دانش آموزان انجام شد.این پژوهش از نوع پس رویدادی (علی مقایسه ای) بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانش آموزان پایه های هفتم، هشتم و نهم ناحیه ۴ آموزش و پرورش شهر شیراز در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ بود. نمونه پژوهش شامل ۱۵۰۰ دانش آموز دختر و پسر بود که از میان آنان، ۷۵۰ نفر سابقه حضور در مهدکودک و ۷۵۰ نفر فاقد چنین تجربه ای بودند. نمونه ها با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند.به منظور گردآوری داده ها، از پرسشنامه رفتار سازشی (ABIC) استفاده شد. داده های پژوهش پس از جمع آوری، با بهره گیری از روش های آمار توصیفی و استنباطی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که بین دانش آموزان دارای سابقه حضور در مهدکودک و دانش آموزان فاقد این تجربه، از نظر میزان سازگاری اجتماعی تفاوت معناداری وجود ندارد.بر اساس یافته های پژوهش، تجربه حضور در مهدکودک به تنهایی نتوانسته است موجب تفاوت معناداری در سطح سازگاری اجتماعی دانش آموزان شود. بنابراین، به نظر می رسد عوامل متعدد دیگری نظیر ویژگی های خانوادگی، محیط اجتماعی، شیوه های فرزندپروری و تجارب آموزشی بعدی نیز در شکل گیری و ارتقای سازگاری اجتماعی کودکان نقش مهمی ایفا می کنند و لازم است در پژوهش های آتی مورد توجه بیشتری قرار گیرند.