بررسی تاثیر روش تدریس کاوشگری بر افزایش یادگیری مفهومی دانش آموزان دوره متوسطه اول در درس علوم تجربی

آموزش علوم تجربی در دوره متوسطه اول، نقش مهمی در پرورش تفکر علمی، توانایی حل مسئله و ایجاد درک عمیق از پدیده های طبیعی دارد. با وجود اهمیت این درس، یکی از چالش های اساسی در فرایند آموزش علوم، استفاده گسترده از روش های سنتی مبتنی بر انتقال مستقیم اطلاعات و حفظ مطالب است که می تواند موجب یادگیری سطحی و ناتوانی دانش آموزان در کاربرد مفاهیم علمی در موقعیت های جدید شود. در سال های اخیر، روش های تدریس فعال با تاکید بر مشارکت یادگیرنده و نقش سازنده دانش آموز در فرایند یادگیری، مورد توجه پژوهشگران حوزه آموزش قرار گرفته است. روش تدریس کاوشگری یکی از مهم ترین رویکردهای فعال آموزشی است که با بهره گیری از فرایندهایی مانند طرح سوال، مشاهده، فرضیه سازی، انجام آزمایش، تحلیل شواهد و نتیجه گیری، زمینه یادگیری معنادار و مفهومی را فراهم می کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر روش تدریس کاوشگری بر افزایش یادگیری مفهومی دانش آموزان دوره متوسطه اول در درس علوم تجربی انجام شده است. این پژوهش با روش نیمه آزمایشی و طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل انجام می شود. جامعه پژوهش شامل دانش آموزان دوره متوسطه اول بوده و داده ها با استفاده از ابزارهای سنجش یادگیری مفهومی علوم تجربی گردآوری و تحلیل خواهد شد. یافته های پژوهش نشان خواهد داد که به کارگیری روش تدریس کاوشگری می تواند موجب بهبود درک مفاهیم علمی، افزایش مشارکت فعال دانش آموزان و ارتقای کیفیت یادگیری در درس علوم تجربی شود. بر این اساس، استفاده از روش های تدریس فعال و دانش آموزمحور می تواند گامی موثر در جهت اصلاح فرایند آموزش علوم و حرکت از یادگیری حافظه محور به سوی یادگیری عمیق و پایدار باشد.

کلیدواژه ها:

روش تدریس کاوشگری ، یادگیری مفهومی ، علوم تجربی ، آموزش فعال ، دانش آموزان دوره متوسطه اول ، تفکر علمی