توسعه راهکارهای هم افزایی تعامل خانواده و مدرسه در تقویت تربیت دینی یادگیرندگان

نظام تعلیم و تربیت در جوامع اسلامی بر پایه پرورش انسان هایی متعهد، اخلاق مدار و دارای بینش عمیق الهی استوار است و تحقق این رسالت خطیر، نیازمند مشارکت و همسویی تمام ارکان تاثیرگذار بر رشد و تکامل دانش آموزان می باشد. در این میان، خانواده به عنوان نخستین بستر شکل گیری هویت و مدرسه به عنوان مهم ترین نهاد رسمی اجتماعی کننده، دو بال اصلی پرواز یادگیرندگان به سوی کمال انسانی محسوب می شوند. پژوهش حاضر با هدف بررسی، تدوین و توسعه راهکارهای اجرایی و عملیاتی برای ایجاد هم افزایی در تعامل میان خانواده و مدرسه به منظور تقویت تربیت دینی یادگیرندگان انجام پذیرفته است. این مطالعه از نوع مروری و تحلیلی بوده و با واکاوی عمیق مبانی نظری، مفاهیم روان شناختی و جامعه شناختی، تلاش کرده است تا ابعاد گوناگون این تعامل حیاتی را مورد بررسی قرار دهد. نتایج حاصل از این پژوهش نشان می دهد که فقدان همسویی ارزشی میان محیط خانه و مدرسه، منجر به بروز تعارضات شناختی و دوگانگی هویتی در فراگیران می گردد که این امر، فرایند درونی سازی ارزش های دینی را با اختلالات جدی مواجه می سازد. همچنین، یافته ها حاکی از آن است که ایجاد شبکه های ارتباطی مستمر، مشارکت دادن والدین در تصمیم گیری های تربیتی، هم راستاسازی برنامه درسی پنهان در هر دو محیط و برگزاری دوره های توانمندسازی مشترک برای اولیا و مربیان، از جمله کارآمدترین راهبردها برای دستیابی به این هم افزایی است. در نهایت، پیاده سازی این راهکارها می تواند به شکل گیری یک جبهه متحد فرهنگی منجر شود که در آن، یادگیرندگان با اطمینان و آرامش روانی، مسیر رشد معنوی و اخلاقی خود را طی نموده و به شهروندانی مسئولیت پذیر در تراز جامعه اسلامی تبدیل گردند.

کلیدواژه ها:

هم افزایی ، تعامل خانواده و مدرسه ، تربیت دینی ، یادگیرندگان ، اخلاق اسلامی.