نقش هوش مصنوعی در ارتقای مهارت های پژوهشی معلمان در عصر فناوری

گسترش روزافزون فناوری های نوین و تحولات شگرف در عرصه های علمی، نظام های آموزشی را با ضرورت بازنگری در نقش و جایگاه معلمان مواجه ساخته است. در عصر حاضر، معلم دیگر صرفا انتقال دهنده اطلاعات نیست، بلکه پژوهشگری است که باید با کاوش در مسائل آموزشی، راهکارهای مبتنی بر شواهد علمی ارائه دهد. هدف از انجام این پژوهش مروری، بررسی و تحلیل نقش هوش مصنوعی در ارتقا و توسعه مهارت های پژوهشی معلمان در محیط های آموزشی نوین است. روش پژوهش از نوع مروری-تحلیلی بوده و با بررسی نظام مند مقالات و اسناد علمی مرتبط، ابعاد گوناگون تاثیرگذاری ابزارهای هوشمند بر توانمندی های تحقیقاتی کادر آموزشی مورد واکاوی قرار گرفته است. یافته های این مطالعه نشان می دهد که به کارگیری هوشمندانه ابزارهای مبتنی بر پردازش زبان طبیعی و یادگیری ماشین، می تواند فرایندهای زمان بر پژوهشی نظیر مرور پیشینه، تحلیل داده های کیفی و کمی، و نگارش آکادمیک را به شدت تسهیل نماید. این فناوری ها با فراهم آوردن بستری برای دسترسی سریع به پایگاه های داده و ارائه بازخوردهای تحلیلی، انگیزه و اعتماد به نفس معلمان را در انجام پژوهش های اقدام محور افزایش می دهند. با این وجود، نتایج حاکی از آن است که بهره گیری از این ابزارها نیازمند رعایت دقیق ملاحظات اخلاقی، حفظ اصالت علمی و توسعه تفکر انتقادی است تا از وابستگی شناختی به ماشین جلوگیری شود. در نتیجه گیری این مطالعه پیشنهاد شده است که سیاست گذاران با طراحی دوره های آموزشی مستمر، سواد الگوریتمی معلمان را ارتقا داده و آنان را برای راهبری پژوهش های آموزشی در عصر فناوری توانمند سازند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، مهارت های پژوهشی ، معلمان ، عصر فناوری ، اقدام پژوهی.