طراحی مدل توانمندسازی معلمان برای بهره گیری از هوش مصنوعی در نظام آموزش و پرورش

ورود فناوری های نوین و تحول آفرین به عرصه های مختلف زندگی بشری، ساختارهای سنتی را با چالش ها و فرصت های بی سابقه ای مواجه ساخته است که در این میان، نهاد آموزش و پرورش به عنوان متولی اصلی تربیت سرمایه های انسانی، بیشترین تاثیر را پذیرفته است. هدف از انجام این پژوهش مروری، طراحی و تبیین یک مدل جامع و کاربردی برای توانمندسازی معلمان در راستای بهره گیری اثربخش، اخلاقی و هدفمند از هوش مصنوعی در نظام تعلیم و تربیت می باشد. روش انجام این پژوهش از نوع مروری-تحلیلی بوده و با بررسی دقیق و نظام مند مقالات، اسناد بالادستی و پژوهش های انجام شده در سال های اخیر، مولفه های کلیدی مرتبط با ادغام هوش مصنوعی در فرایند یاددهی-یادگیری مورد واکاوی قرار گرفته است. یافته های این مطالعه نشان می دهد که توانمندسازی معلمان در عصر دیجیتال نیازمند یک رویکرد چندوجهی است که علاوه بر ارتقای دانش فنی و سواد الگوریتمی، باید شامل توسعه مهارت های تفکر انتقادی، آشنایی با ملاحظات اخلاقی و حفظ حریم خصوصی، و توانایی شخصی سازی آموزش بر مبنای داده های هوشمند باشد. همچنین نتایج حاکی از آن است که استقرار موفقیت آمیز ابزارهای هوش مصنوعی در محیط مدرسه، وابستگی مستقیمی به تغییر نگرش معلمان از مقاومت فناورانه به پذیرش نوآورانه دارد. مدل پیشنهادی این پژوهش، چارچوبی عملیاتی در اختیار سیاست گذاران آموزشی قرار می دهد تا با بازطراحی دوره های تربیت معلم و آموزش های ضمن خدمت، زیرساخت های انسانی لازم را برای گذار به آموزش هوشمند فراهم آورند و کیفیت یادگیری دانش آموزان را ارتقا بخشند.

کلیدواژه ها:

توانمندسازی معلمان ، هوش مصنوعی ، نظام آموزش و پرورش ، فناوری آموزشی ، نوآوری در تدریس.