مقایسه اثربخشی مهارت های اجتماعی- هیجانی و حل مسئله اجتماعی بر رفتارهای یادگیری دانش آموزان پنجم ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش مهارت های هیجانی اجتماعی و حل مسئله اجتماعی بر رفتارهای یادگیری دانش آموزان پایه پنجم دوره ابتدایی انجام شد. این پژوهش از نظر روش شناسی در زمره مطالعات نیمه آزمایشی قرار می گیرد و با بهره گیری از طرح پیش آزمون پس آزمون همراه با گروه کنترل اجرا شد. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان پایه پنجم دوره ابتدایی شهرستان شیراز در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۵ بود. از میان افراد جامعه، ۱۰۰ دانش آموز با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند و به صورت مساوی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۵۰ نفر) قرار گرفتند.برای گردآوری داده ها از پرسشنامه استاندارد رفتارهای یادگیری مک درموت، گرین، فرانسیس و استات (۱۹۹۹) استفاده شد. در مرحله نخست، هر دو گروه در پیش آزمون شرکت کردند و وضعیت اولیه رفتارهای یادگیری آنان مورد ارزیابی قرار گرفت. سپس، گروه آزمایش طی ۲۰ جلسه تحت آموزش مهارت های هیجانی اجتماعی و حل مسئله اجتماعی قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل برنامه آموزشی متداول مدارس را دریافت کرد و هیچ گونه مداخله آموزشی اختصاصی برای آن در نظر گرفته نشد. پس از پایان دوره مداخله، پرسشنامه رفتارهای یادگیری مجددا برای هر دو گروه به عنوان پس آزمون اجرا شد.به منظور تحلیل داده ها، در بخش آمار توصیفی از شاخص هایی نظیر میانگین، انحراف معیار، چولگی و کشیدگی استفاده شد. همچنین، برای آزمون فرضیه های پژوهش و کنترل اثر نمرات پیش آزمون، تحلیل کوواریانس چندمتغیره (MANCOVA) به کار گرفته شد. یافته ها نشان داد که میانگین نمرات رفتارهای یادگیری در گروه آزمایش، در مقایسه با گروه کنترل، پس از اجرای مداخله آموزشی به طور معناداری افزایش یافته است. این نتایج بیانگر آن است که آموزش مهارت های هیجانی اجتماعی و حل مسئله اجتماعی می تواند به عنوان مداخله ای موثر، موجب بهبود رفتارهای یادگیری دانش آموزان پایه پنجم دوره ابتدایی شود و زمینه ارتقای عملکرد آموزشی و سازگاری آنان را فراهم سازد.