رابطه هوش هیجانی با فرسودگی شغلی معلمان شهرستان شیراز در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه هوش هیجانی و فرسودگی شغلی معلمان شهرستان شیراز در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ انجام شد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی از نوع همبستگی و مقایسه ای بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه معلمان شهرستان شیراز در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ تشکیل دادند که از میان آنان، ۲۰۰ نفر با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند.برای جمع آوری داده ها از منابع کتابخانه ای و پرسشنامه استفاده شد. به منظور سنجش هوش هیجانی از پرسشنامه هوش هیجانی شات (Schutte) و برای اندازه گیری فرسودگی شغلی از پرسشنامه فرسودگی شغلی مسلش (Maslach Burnout Inventory) استفاده شد. داده های پژوهش با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۲ تجزیه و تحلیل شدند. در بخش آمار توصیفی از شاخص هایی مانند فراوانی، درصد، میانگین و انحراف معیار و در بخش آمار استنباطی از ضریب همبستگی پیرسون، آزمون t مستقل و تحلیل رگرسیون استفاده شد.نتایج پژوهش نشان داد که بین هوش هیجانی و فرسودگی شغلی معلمان رابطه منفی و معناداری وجود دارد؛ به گونه ای که با افزایش هوش هیجانی، میزان فرسودگی شغلی کاهش می یابد. همچنین بین مولفه های خودآگاهی، خودکنترلی و مهارت های اجتماعی با فرسودگی شغلی رابطه منفی و معناداری مشاهده شد. یافته ها نشان داد که از نظر هوش هیجانی، تفاوت معناداری بین معلمان زن و مرد وجود ندارد؛ اما از نظر فرسودگی شغلی، تفاوت معناداری بین دو گروه مشاهده شد، به طوری که میزان فرسودگی شغلی در معلمان زن بیشتر از معلمان مرد بود. علاوه بر این، بین سابقه کار و فرسودگی شغلی رابطه مثبت و معناداری به دست آمد؛ به گونه ای که با افزایش سابقه خدمت، میزان فرسودگی شغلی نیز افزایش می یابد. شدت این رابطه برابر با ۴۲/۰ = r گزارش شد.