توسعه مدل یادگیری تطبیقی مبتنی بر هوش مصنوعی برای آموزش دانش آموزان متوسطه

پژوهش حاضر با هدف بررسی و تحلیل ابعاد مختلف توسعه مدل های یادگیری تطبیقی مبتنی بر فناوری های نوین پردازشی برای دانش آموزان مقطع متوسطه انجام شده است. در عصر حاضر، نظام های آموزشی با چالش های متعددی در زمینه پاسخگویی به نیازهای متنوع و استعدادهای متفاوت فراگیران روبرو هستند و رویکردهای سنتی و یکسان نگر دیگر کارایی لازم را برای پرورش توانمندی های نسل جدید ندارند. بهره گیری از سیستم های هوشمند که توانایی تحلیل داده ها و شخصی سازی مسیر آموزش را دارند، می تواند محیط آموزشی را به فضایی پویا، تعاملی و متناسب با ظرفیت های شناختی هر فرد تبدیل نماید. این مطالعه از نوع مروری بوده و با واکاوی مقالات و اسناد علمی مرتبط، تلاش می کند تا مکانیسم های اثرگذاری این الگوریتم ها را در ارتقای کیفیت یادگیری روشن سازد. یافته های این پژوهش نشان می دهد که ادغام مدل های تطبیقی در فرایند آموزش، نه تنها باعث افزایش چشمگیر انگیزه و مشارکت فعال دانش آموزان می شود، بلکه از طریق ارائه بازخوردهای مستمر و تنظیم سطح دشواری مطالب، افت تحصیلی را به حداقل می رساند. علاوه بر این، استفاده از این سیستم ها به معلمان کمک می کند تا با درک بهتری از نقاط ضعف و قوت هر فراگیر، مداخلات آموزشی موثرتری را طراحی و اجرا نمایند. در نهایت، سیاست گذاری صحیح و ایجاد زیرساخت های مناسب برای استقرار این فناوری ها، شرط اساسی برای دستیابی به عدالت آموزشی و شکوفایی استعدادهای نهفته در بستر مدارس است و می تواند آینده ای روشن تر را برای نظام تعلیم و تربیت رقم بزند.

کلیدواژه ها:

یادگیری تطبیقی ، هوش مصنوعی ، دانش آموزان متوسطه ، شخصی سازی آموزش ، فناوری آموزشی.