نقش آموزش مهارت های زندگی در افزایش عزت نفس دانش آموزان در نظام آموزشی

محیط های آموزشی در سراسر جهان همواره با رسالت خطیر و غیرقابل انکاری برای آماده سازی همه جانبه دانش آموزان جهت مواجهه با چالش های پیچیده زندگی فردی و اجتماعی روبرو بوده اند که این امر مستلزم توجه عمیق به ابعاد روان شناختی فراگیران است. یکی از مهم ترین و حیاتی ترین مولفه های روانی که نقش تعیین کننده ای در موفقیت های تحصیلی و مسیر آینده افراد ایفا می کند، مقوله عزت نفس و احساس ارزشمندی درونی است. هدف اساسی از نگارش این مقاله مروری، بررسی و تحلیل عمیق تاثیرات برنامه های آموزش مهارت های زندگی بر ارتقا و تثبیت عزت نفس دانش آموزان در بستر نظام آموزشی می باشد. در این پژوهش با بهره گیری از روش مرور نظام مند و تحلیل اسناد و متون معتبر علمی، ابعاد گوناگون این مساله روان شناختی و تربیتی مورد واکاوی قرار گرفته است. نتایج حاصل از این بررسی ها نشان می دهد که فقدان مهارت های ارتباطی، ناتوانی در حل مساله و ضعف در خودآگاهی، از مهم ترین عواملی هستند که به شدت عزت نفس دانش آموزان را تخریب کرده و آن ها را در معرض آسیب های روانی قرار می دهند. در مقابل، آموزش هدفمند مهارت های زندگی با ایجاد یک سپر دفاعی روانی، ظرفیت انطباق پذیری و خودباوری را در فراگیران به شدت تقویت می نماید. یافته ها تاکید دارند که تلفیق این آموزش ها در برنامه های درسی رسمی، استفاده از روش های یادگیری همیارانه و توانمندسازی روان شناختی معلمان، راهکارهایی قطعی برای پرورش نسلی با عزت نفس بالا و مقاوم در برابر تنش ها هستند. در نهایت، استقرار موفقیت آمیز این رویکرد نیازمند تغییر پارادایم از آموزش صرفا حافظه محور به تربیت مهارت محور است تا سلامت روان جامعه تضمین گردد.

کلیدواژه ها:

عزت نفس ، مهارت های زندگی ، نظام آموزشی ، دانش آموزان ، سلامت روان.