تاثیر آموزش اخلاق اسلامی بر بهبود روابط معلم و دانش آموز در نظام آموزش و پرورش

نظام تعلیم و تربیت در هر جامعه ای همواره به عنوان مهم ترین رکن سازنده هویت فرهنگی و اعتقادی نسل های آینده شناخته می شود و در این میان ارتباطات انسانی درون مدرسه نقشی کلیدی ایفا می کنند. هدف بنیادین این مقاله مروری بررسی و تحلیل جامع تاثیر آموزش اخلاق اسلامی بر بهبود روابط میان معلم و دانش آموز در نظام آموزش و پرورش است تا از این طریق راهکارهایی برای ارتقای کیفیت تعاملات کلاسی ارائه گردد. این پژوهش با بهره گیری از روش مطالعه اسنادی و مرور نظام مند متون و منابع کتابخانه ای تلاش کرده است تا ابعاد مختلف این رسالت خطیر تربیتی را مورد واکاوی و مداقه علمی قرار دهد. نتایج حاصل از این بررسی های تحلیلی نشان می دهد که آراسته شدن معلمان و فراگیران به فضائل اخلاقی مبتنی بر آموزه های دینی نظیر صداقت مهربانی سعه صدر و عدالت باعث فرو ریختن دیوارهای بی اعتمادی در محیط کلاس شده و فضایی سرشار از امنیت روانی و احترام متقابل خلق می نماید. هنگامی که یک آموزگار در تعاملات روزمره خود با دانش آموزان کرامت انسانی آنان را پاس می دارد و بر اساس اصول اخلاق اسلامی رفتار می کند پیوندهای عاطفی بسیار مستحکمی شکل می گیرد که مقاومت های روانی فراگیران را در برابر یادگیری از میان برمی دارد. در نهایت این مقاله بر ضرورت بازنگری در معیارهای گزینش و دوره های ضمن خدمت معلمان تاکید می ورزد و لزوم توجه ویژه به ارتقای شایستگی های اخلاقی و اعتقادی کادر آموزشی را به عنوان پیش شرط اساسی برای ایجاد محیط های آموزشی کارآمد ایمن و تعالی بخش یادآور می شود تا بتوان آینده ای روشن رقم زد.

کلیدواژه ها:

اخلاق اسلامی ، روابط معلم و دانش آموز ، نظام آموزشی ، تعاملات کلاسی ، تربیت دینی.