اثربخشی آموزش مهارت های زندگی بر کاهش رفتارهای پرخاشگرانه دانش آموزان دبستان

دوران کودکی و مقطع تحصیلی ابتدایی از حساس ترین و سرنوشت سازترین مراحل رشد انسان به شمار می روند که پایه های اصلی شخصیت، هوش هیجانی و الگوهای رفتاری فرد در این دوران شکل می گیرند. در سال های اخیر، افزایش شیوع رفتارهای پرخاشگرانه و ناهنجاری های ارتباطی در میان دانش آموزان دبستانی به یکی از دغدغه های بنیادین نظام های آموزشی، والدین و روان شناسان تربیتی تبدیل شده است. این رفتارهای مخرب نه تنها بر سلامت روان کودکان تاثیر منفی می گذارند، بلکه انسجام محیط کلاس را مختل کرده و مانع از شکل گیری فرآیند یادگیری سازنده می شوند. مقاله مروری حاضر با هدف بررسی همه جانبه اثربخشی برنامه های آموزش مهارت های زندگی بر کاهش و تعدیل رفتارهای پرخاشگرانه دانش آموزان مقطع ابتدایی تدوین یافته است. با تکیه بر روش مرور کتابخانه ای و تحلیل اسناد معتبر علمی، این پژوهش نشان می دهد که تجهیز کودکان به مهارت های بنیادین نظیر خودآگاهی، مدیریت خشم، همدلی و حل مساله، نقشی پیشگیرانه و درمانی در کنترل تکانه های پرخاشگرانه ایفا می کند. نتایج حاکی از آن است که آموزش مهارت های زندگی با ارتقای ظرفیت پردازش شناختی و عاطفی کودکان، به آن ها می آموزد تا به جای استفاده از واکنش های فیزیکی یا کلامی مخرب در مواجهه با تعارضات، از راهبردهای مسالمت آمیز و گفتگوی سازنده بهره گیرند. در نهایت، تلفیق این آموزش ها در برنامه های درسی رسمی و ایجاد یک محیط مدرسه حمایتگر، ضروری ترین گام برای پرورش نسلی تاب آور، سازگار و به دور از خشونت است که می تواند پایه گذار جامعه ای سالم در آینده باشد.

کلیدواژه ها:

مهارت های زندگی ، رفتارهای پرخاشگرانه ، دانش آموزان دبستان ، سلامت روان ، سازگاری اجتماعی.