هیوتاگوژی خودتوسعه ای به مثابه راهبردی برای توانمندسازی معلمان: طراحی یک الگوی مفهومی

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 21

متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CPSP02_1800

تاریخ نمایه سازی: 11 مرداد 1405

چکیده مقاله:

این خودتوسعه ای معلمان به عنوان یک فرآیند مستمر و هدفمند، نقش مهمی در ارتقای توانمندی های حرفه ای و بهبود کیفیت آموزش ایفا می کند. با توجه به پیچیدگی های محیط آموزشی و نیازهای متغیر دانش آموزان، معلمان نیازمند راهبردهایی هستند که بتوانند به طور سیستماتیک مهارت ها و دانش خود را توسعه دهند. هدف این مطالعه، ارائه یک مدل مفهومی خودتوسعه ای مبتنی بر هیوتاگوژی برای توانمندسازی معلمان است. هیوتاگوژی به عنوان رویکردی فعال و فراگیر، معلمان را قادر می سازد تا نه تنها دانش و مهارت های خود را ارتقا دهند، بلکه ظرفیت های خودآگاهی، خودتنظیمی و خودانعکاسی را نیز تقویت کنند. در این تحقیق، پس از مرور ادبیات مرتبط با توسعه حرفه ای معلمان و نظریه های یادگیری خودتنظیم، مولفه های کلیدی خودتوسعه ای شناسایی شد. این مولفه ها شامل خودارزیابی، تعیین اهداف یادگیری شخصی، انتخاب و اجرای استراتژی های آموزشی، انعکاس مستمر بر عملکرد و ارزیابی اثربخشی اقدامات بود. مدل مفهومی پیشنهادی به گونه ای طراحی شد که این مولفه ها در یک چرخه پویا و تعاملی قرار گرفته و فرآیند یادگیری حرفه ای را تقویت کنند. همچنین، نقش بازخورد همکاران و پشتیبانی سازمانی به عنوان عوامل تسهیل کننده در مدل لحاظ شد تا زمینه سازی برای رشد حرفه ای پایدار و اثربخش فراهم شود. نتایج این پژوهش نشان می دهد که به کارگیری هیوتاگوژی خودتوسعه ای، نه تنها مهارت های تدریس و یادگیری معلمان را بهبود می بخشد، بلکه فرهنگ یادگیری سازمانی را نیز تقویت کرده و توانمندسازی مستمر آنان را تضمین می کند. بنابراین، توصیه می شود که سیاستگذاران و مدیران آموزشی، مدل مفهومی پیشنهادی را در برنامه های توسعه حرفه ای معلمان به عنوان یک راهبرد راهبردی و عملیاتی به کار گیرند.

نویسندگان

زهرا شکوه شمس الدینی

گروه روانشناسی و علوم تربیتی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران.

ویدا اندیشمند

گروه روانشناسی و علوم تربیتی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران.

زهرا زین الدینی میمند

گروه روانشناسی و علوم تربیتی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران.

میترا کامیابی

گروه روانشناسی و علوم تربیتی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران.