نقش بازآفرینی منظر شهری تاریخی در طرحهای توسعه شهری

در حال حاضر مکانهای تاریخی مخروبه و یا متروکه بخشی از منظر شهری تاریخی هستند و داراییهای فرهنگی اقتصادی و زیست محیطی شهرها شناخته شده و به نوعی نقاط کنونی بالقوه در پروژههای بازآفرینی مناظر شهری هستند و پس از بازسازی نیز منعکس کننده ی ثروتهای اقتصادی صنعتی و فرهنگی گذشته خود بوده و در عین حال به عنوان پس زمینه ای برای فعالیتهای فرهنگی جدید و مقاصد گردشگری شهرها عمل می کنند. در ادبیات نظری روشهای متعددی برای تبدیل محوطه و ساختمانهای متروکه یا کم استفاده تاریخی به یک بافت شهری با عملکرد بهتر میتوان یافت. با این حال همه این دسته ها قابل انتقال به مقیاس شهری و قابل کاربرد در طرحهای توسعه شهری نیستند. بنابراین ارائه بینش دیدگاه ها و توصیه های نظری جدیدی لازم است که ملاحظاتی را در راستای استراتژی های (طراحی) برای بازآفرینی توسعه شهری در ارتباط با حفاظت از مناظر شهری تاریخی داشته باشد. این پژوهش با توجه به ارزشهای ملموس و ناملموس تاریخی در منظر شهری و لزوم حفاظت جامع محیطی از مناظر شهری تاریخی نقش و کاربرد این مناظر در طرحهای توسعه شهری را مورد بررسی قرار می دهد. از نتایج این پژوهش آن است که استراتژی های برنامه ریزی و طراحی برای حفاظت از بخش های میراثی شهر نه تنها به آن بافت تاریخی و منطقه شهری مرتبط هستند، بلکه نقش مهمی در استراتژی برنامه ریزی و سازماندهی کلی یک شهر ایفا می کنند و مزایای بازسازی یک هسته تاریخی ارتقاء وضعیت اجتماعی و اقتصادی کل شهر را در راستای رسیدن به توسعه پایدار شهری دارد.

کلیدواژه ها:

منظر شهری تاریخی ، طرحهای توسعه شهری ، حفاظت جامع محیطی ، توسعه پایدار