شناسایی مولفه های طراحی شهری انسان محور و پیش بینانه

تحولات شتابان فناوری های دیجیتال، گسترش کلان داده ها و نفوذ سامانه های هوشمند پارادایم های سنتی طراحی شهری را با چالش های بنیادین مواجه ساخته است. هدف این پژوهش شناسایی مولفه های طراحی شهری انسان محور و پیش بینانه از طریق توسعه یک چارچوب مفهومی مبتنی بر تحلیل موضوعات علمی است. این پژوهش از نظر ماهیت کیفی و ترکیبی بوده و از روش تحلیل مضمون برای استخراج الگوهای مفهومی از متون علمی استفاده کرده است. داده های پژوهش شامل مجموعه ای از مقالات علمی معتبر در حوزه طراحی شهری هوشمند، طراحی انسان محور و برنامه ریزی پیش بینانه است که به صورت هدفمند انتخاب و با استفاده از نرم افزار MAXQDA کدگذاری و تحلیل شدند. برخلاف مطالعات موردی، تجربی تمرکز این پژوهش بر سنتز مفهومی و شناسایی ساختار نظری مکانیزم طراحی شهری هوشمند است. یافته ها منجر به توسعه یک چارچوب مفهومی یکپارچه شد که نشان می دهد طراحی شهری هوشمند انسان محور بر پایه تعامل میان چهار مولفه اصلی شامل انسان، فناوری هوشمند، تحلیل پیشبینانه و طراحی تطبیقی شکل می گیرد. چارچوب ارائه شده ساز و کار تبدیل داده های رفتاری به تصمیم های طراحی تطبیقی را تبیین می کند و می تواند به عنوان مبنایی نظری برای توسعه مدل های عملیاتی و پژوهش های تجربی آینده مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی شهری مبتنی بر هوش مصنوعی ، تاب آوری هوشمند شهری ، مکانیزم هوشمند شهری ، اینترنت اشیا در طراحی شهری