بررسی رابطه بین نگرش والدین نسبت به تحصیل در هنرستان و عملکرد تحصیلی فرزندان: آیا پیش داوری ها بر انگیزه تاثیر می گذارند؟

هدف از این مقاله، بررسی رابطه میان نگرش والدین نسبت به تحصیل در هنرستان و عملکرد تحصیلی فرزندان و واکاوی نقش میانجی گر «انگیزه تحصیلی» در این رابطه بود. پرسش اصلی پژوهش آن بود که آیا پیش داوری ها و باورهای والدین نسبت به ارزش رشته های فنی وحرفه ای، بر انگیزه و در نتیجه عملکرد تحصیلی دانش آموزان تاثیر معناداری می گذارد یا خیر. این مطالعه از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش گردآوری داده ها، توصیفی-مروری به شیوه کتابخانه ای است. نتایج نشان داد که بین نگرش والدین و عملکرد تحصیلی دانش آموزان هنرستانی همبستگی مثبت و معناداری وجود دارد. والدینی که نگرش مثبت، آگاهانه و حمایتی نسبت به تحصیل فرزندشان در هنرستان دارند، منجر به افزایش انگیزه درونی و بیرونی دانش آموزان و در نتیجه بهبود نمرات و مشارکت تحصیلی می شوند. در مقابل، پیش داوری های منفی، برچسب زنی ها و انتظارات غیرواقع بینانه والدین، با ایجاد اضطراب، کاهش اعتمادبه نفس و تضعیف انگیزه یادگیری، به طور مستقیم بر افت عملکرد تحصیلی تاثیر می گذارد. همچنین مشخص شد که انگیزه تحصیلی به عنوان یک متغیر میانجی کلیدی، مسیر تاثیر نگرش والدین بر نتایج آموزشی را تسهیل یا مختل می کند. یافته ها تایید می کنند که نگرش والدین یکی از تعیین کننده های اصلی موفقیت تحصیلی فرزندان در هنرستان هاست و پیش داوری های فرهنگی می توانند با تضعیف انگیزه، پتانسیل های یادگیری را محدود کنند. بنابراین، برای ارتقای کیفیت آموزش و عملکرد دانش آموزان، اصلاح نگرش های نادرست از طریق آگاه سازی والدین، شفاف سازی فرصت های شغلی و تقویت همکاری خانه و مدرسه ضروری است.

کلیدواژه ها:

نگرش والدین ، تحصیل در هنرستان ، عملکرد تحصیلی ، انگیزه تحصیلی ، پیش داوری های آموزشی